بازمی‌پرسی‌چطور‌اینگونه‌شاعرشددلت ؟ تودلت‌راجایِ‌من‌بگذارشاعرمی‌شود .

درگلویم‌گیرکرده‌زخمِ‌یك‌بغض‌ِغریب ، فرصتی‌ازاشك‌میجویم‌که‌رسوایش‌کنم .

گوش‌کن‌بازکسی‌بینِ‌دعاگفت‌حرم ناامیدازهمه‌وازهمه‌جاگفت‌حرم .

عطرِگیسوی ِتو پرکرده‌هوارا،نکند لای ِموهای ِخودت‌قمصرِکاشان‌داری ؟

تو را ساده دوست دارم، آسان‌ و بی هیاهو. تو را اندازه انگشتانی که هنوز کودکانه وقتِ شمردن کم می‌آورد دوست دارم! - نوشین جمشیدی

تو دل بستی به معشوقی که خود معشوق‌ها دارد رها کن ای‌دل غافل خدای بت پرستت را - حسین زحمتکش

چون غافل شَوَم از دل دَوان سویِ تو می‌آيد. - حکیم شفائی

پناه می‌برم از بغض در گلو مانده به دشت دامن گل‌دار مادرم گاهی - مهدی فرجی

چنان وابسته ام کردی که آخر هم نفهمیدم تو در دام منی یا من اسیر دام آغوشت؟

هرچه آیینه به توصیف تو جان کند نشد آه، تصویر تو هرگز به تو مانند نشد گفتم از قصه عشقت گرهى باز کنم به پریشانى گیسوى تو سوگند، نشد خاطرات تو و دنیای مرا سوزاندند تا فراموش شود یاد تو، هرچند نشد من دهان باز نکردم که نرنجی از من مثل زخمى که لبش باز به لبخند، نشد دوستان عاقبت از چاه نجاتم دادند بلکه چون برده مرا هم بفروشند، نشد - فاضل نظری

آه، تصویر تو هرگز به تو مانند نشد