+دیروز به یاد تو و آن عشق دل‌انگیز بر پیکر خود پیرهن سبز نمودم در آینه بر صورت خود خیره شدم باز بند از سر گیسویم آهسته گشودم عطر آوردم، بر سر و بر سینه فشاندم چشمانم را نازکنان سرمه کشاندم افشان کردم زلفم را بر سر شانه در کنج لبم خالی آهسته نشاندم گفتم به خود آنگاه صد افسوس که او نیست تا مات شود زین همه افسونگری و ناز چون پیرهن سبز ببیند به تن من با خنده بگوید که چه زیبا شده‌ای باز -فروغ‌فرخ‌زاد

به‌از‌این‌چه‌شادمانی‌که‌تو‌جانی‌و‌جهانی چه‌غم‌است‌عاشقان‌راکه‌جهان‌بقاندارد.

ای‌نازچشمانت‌شراب‌ناب‌من ، مثل‌هرشب‌وعده‌‌ی‌دیدارمادرخواب‌من.

یا رب! دلیل خلقت دیوانه‌ها چه بود؟ ما را برای خنده‌ی خلق آفریده‌ای؟! - فرهاد شریفی

وعده‌ی وصل تو می‌پرورم اندر سر خويش می‌گذارم به سر خويش كلاهی، گاهی!

ویران شده را حوصله ی منت معمار نباشد ویرانه ی ما را بگذارید که ویرانه بماند .

گرتو‌گرفتارم‌کنی ؛ من‌با‌گرفتاری‌خوشم . :)

- بغل چگونه اختراع شد ؟ 🫂🫀

وقتی بهشت عزوجل اختراع شد حوا که لب گشود غزل اختراع شد در چشم های خسته مردی نگاه کرد نزدیک ظهر بود بغل اختراع شد آهی کشید و آه دلش رفت و رفت و رفت تا حاله ای به دور زحل اختراع شد حوا بلوچ بود ، ولی در خلیج فارس رقصید و در حجاز هبل اختراع شد

:))

یک‌شب‌ِجمعه‌مرادرحرمت‌دعوت‌کن؛ تا‌به‌خودنازکنم،فخرفروشم‌به‌جهان . .

می‌بینمت‌و‌یادم‌میرودچرا‌غمگین‌بودم. :)