جز قند لب یار که آرامش جان است هر قند که خوردیم زیادش به زیان است

بی تو دنیای من ای دوست پر از تنهاییست

به همان قدر که چشم تو پر از زیباییست :)

از طرح چشمانت که گذر کنیم... عسلی بودنش تابلوی توقف ممنون است! :)

حواست هست؟ کسی بعد از من، خنده های تو رو عبادت نکرد.

+آرزویی‌ست مرا در دل که روان سوزد و جان کاهد هر دم آن مرد هوسران را با غم و اشک و فغان خواهد به خدا در دل و جانم نیست هیچ جز حسرت دیدارش سوختم از غم و کی باشد غم من مایه‌ی آزارش شب در اعماق سیاهی ها نه چو در هاله‌ی راز آید نگران، دیده به ره دارم شاید آن گمشده باز آید سایه‌ای تا که به در افتد من هراسان بروم بر در چون شتابان گذرد سایه خیره گردم به در دیگر -فروغ‌فرخ‌زاد

خوشا دردی که درمانش تو باشی خوشا راهی که پایانش تو باشی

من آفتاب کرببلای تو را حسین هرگز نمیدهم به گلستان هیچکس #آقایِ‌اباعبـداللّٰہ.

آن آتشی که در دل ما شعله می‌کشید گر در میان دامن شیخ اوفتاده بود به ما که سوخته‌ایم از شرار عشق نام گناهکاره‌ی رسوا نداده بود -فروغ‌فرخ‌زاد

خیالِ‌خامِ‌من‌این‌بودپنهانت‌کنم‌اما نمی‌دانم‌چراازپشتِ‌هرشعرم‌نمایانی .

مآدرم‌گفت‌بگُوکیست‌که‌معشوقه‌یِ‌توست؟ اسم‌زیبایِ‌تورازیرکتک‌لُودادم...،

در دیاری که در او نیست کسی یار کسی کاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی -شهریار