سخنگوی مهدکودک مرکزی خاتم الانبیا 😂😂 ‌‌@Mosbatbash 💥

زیبایی ها راچشم می‌بیند، و مهربانیها را دل.... چشم فراموش می‌کند، ولی دل هرگز.... پس بدان تا زمانیکه دل زنده است، مهربانی فراموش نخواهی شد.... ‌‌@Mosbatbash 💥

🗒5 واقعیت روانشناسی... ‌‌@Mosbatbash 💥

📚حکایتی آموزنده از شیخ بهایی: می‌گویند روزی شیخ بهایی در راهی می‌رفت. به مردی رسید که کنار جاده نشسته بود و پیوسته از تنگدستی و بدشانسی خود شکایت می‌کرد. شیخ لحظه‌ای ایستاد و گفت: «ای مرد، اگر به تو بگویند چشمانت را بده و هزار سکه طلا بگیر، می‌پذیری؟» مرد گفت: «هرگز!» گفت: «دستانت را بده و هزار سکه دیگر بگیر؟» مرد گفت: «نه!» گفت: «پاهایت را بده و هزاران سکه بگیر؟» مرد گفت: «نه، این چه سخنی است؟» شیخ تبسمی کرد و گفت: «پس تو گنجی داری که به هزاران سکه نمی‌فروشی، آن‌گاه خود را فقیر می‌خوانی؟ فقر آن نیست که در کیسه‌ات زر نباشد، فقر آن است که قدر داشته‌هایت را ندانی.» مرد سر به زیر انداخت و دیگر شکایت نکرد. 👌 پیامش ساده است: بسیاری از ما دارایی‌هایی داریم که اگر قیمت بگذارند، با هیچ مالی عوضشان نمی‌کنیم؛ اما چون رایگان به ما داده شده‌اند، قدرشان را نمی‌دانیم. ‌‌@Mosbatbash 💥

🔷یه پیرمرد باهوش به پسرش گفت... ‌‌@Mosbatbash 💥

حال خوب دهه هفتادیا...🧡 ‌‌@Mosbatbash 💥

همین یک لحظه را دریاب🤍✨ ‌‌@Mosbatbash 💥

خدا دیر نمی‌کند، او در حال چیدمان بهترین‌هاست! 👌😊 ​‌‌@Mosbatbash 💥

📚#حکایت ✍ روزي ملانصرالدین به دهكده اي مي رفت، در بين راه زير درخت گردوئي به استراحت نشست و در نزديكي اش بوته كدوئي را ديد؛ ملا به فكر فرو رفت كه چگونه كدوي به اين بزرگي از بوته ی كوچكي بوجود مي آيد و گردوي به اين كوچكي از درختي به آن بزرگي؟ سرش را به آسمان بلند كرد و گفت: خداوندا! آيا بهتر نبود كه كدو را از درخت گردو خلق مي كردي و گردو را از بوته كدو؟ در اين حال، گردوئي از درخت بر سر ملا افتاد و برق از چشمهايش پريد و سرش را با دو دست گرفت و با ترس از خدا گفت: 🌺پروردگارا! توبه كردم كه بعد از اين در كار الهي دخالت كنم؛ زير ا هر چه را خلق كرده اي،حكمتي دارد و اگر جاي گردو با كدو عوض شده بود، من الآن زنده نبودم! 🌹هیچ کار خدا بی حکمت نیست🌹 ‌‌@Mosbatbash 💥

«ولد به ادب زنده است، نه به نسب» می‌گویند در شهری قدیمی، دو نوجوان هم‌سن‌وسال زندگی می‌کردند. یکی فرزندِ خانواده‌ای نامدار و ثروتمند بود؛ دیگری، پسرِ مردی ساده و گمنام. روزی هر دو به مجلسی دعوت شدند. آن‌که نسبِ بلندبالا داشت، با تکیه بر نام پدر وارد شد؛ بی‌احترام نشست، سخن دیگران را برید و خود را برتر دید. اما آن یکی، آرام وارد شد، سلام کرد، گوش داد و سنجیده حرف زد. وقتی مجلس پایان یافت، بزرگان شهر نگفتند: «این پسرِ کیست؟» گفتند: «این پسر چه‌قدر باادب است.» و آن‌جا بود که معنی این مثل روشن شد: آدمی را نه نام پدر زنده نگه می‌دارد، نه شجره‌نامه و نه عنوان؛ این ادب است که انسان را ماندگار می‌کند. 📌 ولد به ادب زنده است، نه به نسب یعنی ارزش انسان به رفتار و منش اوست، نه به آن‌چه از پیش به ارث برده. ‌‌@Mosbatbash 💥

​«مراقب باشیم نیت‌هایمان رنگ عوض نکند! ‌‌@Mosbatbash 💥

از همین لحظه شروع کنیم ، خوب باشیم 🌹 #دکترعزیزی ‌‌@Mosbatbash 💥