حکایت چوپان و سنگ 🌿 ​روزی چوپانی گوسفندانش را به چرا می‌برد. سنگی بزرگ مسیر رودخانه را بسته بود و آب به درستی جاری نمی‌شد. چوپان با خود گفت: "این سنگ خیلی بزرگ است، نمی‌شود آن را جابجا کرد." اما هر بار که گوسفندانش تشنه می‌ماندند، حسرت می‌خورد. ​تا اینکه یک روز، تصمیم گرفت تکه‌های کوچک‌تر سنگ را از اطراف جدا کند. کم‌کم با برداشتن هر تکه کوچک، راه برای جریان آب بازتر شد و در نهایت، رودخانه مسیر خود را پیدا کرد. ​رفیق! مشکلات زندگی هم شبیه همین سنگ هستند. شاید در نگاه اول بزرگ به نظر بیایند و فکر کنی "نمی‌شود". اما اگر با تکه‌های کوچک و قدم‌های اول شروع کنی، می‌بینی که چیدمانِ زندگی به نحوی است که هر غیرممکنی، میشه.. ‌‌@Mosbatbash 💥

کم نیار تحمل کن،،، بزار دوام آوردن هنر تو باشد...☺️🌱 ‌‌@Mosbatbash 💥

بعد از بلوغ، یاغی، طاغی، ساقی! 🎙 صحبت‌های دکتر سعید عزیزی ‌ ‌‌‌@Mosbatbash 💥

​🍯 حکایتِ گل‌هایِ راه ​پیرمردی هر روز دو تا کوزه‌ی بزرگ رو به دو سرِ چوبی می‌بست، می‌ذاشت روی شونه‌هاش و از چشمه برای خونه‌ش آب می‌آورد. یکی از کوزه‌ها نو و سالم بود، اما اون یکی یه ترکِ کوچیک داشت که باعث می‌شد وقتی به خونه می‌رسن، نصفِ آبش خالی شده باشه. ​کوزه‌ی سالم خیلی مغرور بود و مدام پز می‌داد که من کارم رو کامل انجام میدم، اما کوزه‌ی تَرک‌خورده طفلکی خجالت می‌کشید و فکر می‌کرد مایه‌ی دردسره. یه روز طاقتش تموم شد و به پیرمرد گفت: «من از خودم شرمنده‌ام، چون به‌خاطر این سوراخی که دارم، زحماتت هدر میره...» ​پیرمرد لبخندی زد و گفت: «فردا موقع برگشتن، فقط به کناره‌ی جاده نگاه کن.» ​فردا که داشتند برمی‌گشتند، کوزه دید که در سمتِ او، زیباترین گل‌های وحشی سبز شدند و عطرشون کلِ مسیر رو گرفته، در حالی که سمتِ اون یکی کوزه فقط خاکِ خشک بود! ​پیرمرد گفت: «من از تَرکِ تو خبر داشتم و همون‌جا بذرِ گل پاشیدم. این تو بودی که هر روز بهشون آب دادی. اگه این "نقصِ" تو نبود، این همه قشنگی توی راهِ من نبود.» ​رفیق... گاهی همون چیزی که فکر می‌کنی نقطه ضعفِ توئه، داره زندگیِ اطرافیانت رو گلستون می‌کنه. به چیدمانِ خدا شک نکن. ‌‌@Mosbatbash 💥

واقعا چجوری این سکانس رو گرفتن و نخندیدن😂 ‌‌@Mosbatbash 💥

بیاید ساده‌تر زندگی کنیم، بدون نمایش‌های اضافی. 🎭 #دکتر_سعید_عزیزی ‌‌@Mosbatbash 💥

حکایت کوزه‌گر و خاک 🏺 ​کوزه‌گری ماهر، هر روز خاک را ورز می‌داد و از آن کوزه‌های زیبا می‌ساخت. خاک در ابتدا فقط گل بود، اما با دستان کوزه‌گر شکل می‌گرفت، در آتش پخته می‌شد و به ظرفی گران‌بها تبدیل می‌گشت. ​روزی کوزه‌گری از خاک پرسید: "ای خاک! تو که فقط گل بودی، چگونه به چنین ظرف زیبایی تبدیل شدی؟" خاک پاسخ داد: "من در ابتدا فقط گل بودم و می‌دانستم تواناییِ تبدیل شدن به چیزی بهتر را دارم. اما اگر دست‌های کوزه‌گر (صبر و تحملِ من) نبود، هرگز به این شکل درنمی‌آمدم. من به دستان او اعتماد کردم." ​رفیق! ما هم شبیه همان خاک هستیم. در ابتدای هر مسیری شاید خام و بی‌تجربه باشیم. اما اگر به خودمان و به دست‌های توانای کسی که این جهان را با بهترین چیدمان آفریده (خدا) اعتماد کنیم، و سختی‌ها را به جان بخریم، می‌توانیم به بهترین نسخه‌ی خودمان تبدیل شویم. هر آنچه که فکر می‌کنی "نمی‌شود"، با توکل و تلاش، حتماً "میشه". ‌‌@Mosbatbash 💥

تو زندگی هیچکس مادر نمی‌شود...❤️ ‌‌@Mosbatbash 💥

خوشبختی یعنی...🌱🍒 ‌‌@Mosbatbash 💥

حکایت کارگر و تاجر ، پیشنهاد میکنم حتما ببینید👌🌸 ‌‌@Mosbatbash 💥

"زندگی"جيره مختصرى است مثل یک فنجان چای و کنارش عشق است مثل یک حبه قند زندگی را با عشق نوش جان باید کرد .... ‌ ‌‌@Mosbatbash 💥

🥁چشم عسلی(لری) 🎤علی دولتخواه ‌‌@Mosbatbash 💥