شایدم روضه هست که نه فقط برای روضه، که برای خودم هم گریه کنم. که از روضه‌ش برسم به دردای خودم و از دردای خودم برسم به روضه‌ش و گریه کنم و گریه شم.

همه رجزخوان‌های این شب‌ها را صدا بزنید. همه کری‌خوان‌های پوشالی را. همه پهلوان‌پنبه‌های مجازی‌ را. همه آن‌ها را که چندهفته توییت می‌زدند. پیروزمندانه قهقهه می‌زدند. همه آن‌ها که می‌گفتند او رفته. او نمی‌تواند بیاید. او در زیر کوه‌هاست. بگویید که او خود کوه است. بگویید که خامنه‌ای آمده. به همان موقعیت همیشگی. روی همان زیلوهای آبی‌اش. بگویید که شما و کرور کرور اسلاف‌تان در قواره او نیستید. اوست که در برابر هزینه‌های میلیون‌دلاری شما و پدران نامشروع‌تان، در برابر ردیف‌ردیف رسانه‌های مزدورتان و در برابر اتاق‌های جنگ زیرزمینی‌تان در سرزمین‌های غصبی، تنها با یک حضور، بی‌آنکه حتی کلمه‌ای سخن بگوید، ورق را برمیگرداند و روایت پیروزی خلق می‌کند. بزرگانتان را بگویید که از دست او مشق رزم کنند. حرام‌لقمگان و اشرار را صدا بزنید و بگویید که او پسر علی است؛ شما پسران که‌اید؟ «مهدی مولایی»

من خیلی آدم ِ دعا بخون و مفاتیح‌بخون‌ای نیستم، و خب وقتی مناسبتی یا به خاطر یه چیزی سراغ این فضا می‌رم، گاهی چیزهای جدید می‌بینم و خوشم میاد. داشتم دنبال ذکر مخصوص امروز می‌گشتم و تو مفاتیح گوشی‌م که سرچ کردم، تیتر ِ «آخرین دعای امام‌حسین(ع) در روز عاشورا» رو دیدم و برام قابل فکر بود. که آخرین دعای امام ِ من، امام‌حسین ِ من، چی بوده؟ برای شما هم می‌ذارمش.

«آخرین دعای امام‌حسین(ع) در روز عاشورا»: در کلیات مفاتیح الجنان این دعا به عنوان آخرین دعای امام حسین (علیه‌السلام) در روز عاشورا ذکر و به خواندن آن در روز دهم محرم‌الحرام توصیه شده است. اللَّهُمَّ أَنْتَ مُتَعَالِی الْمَکَانِ عَظِیمُ الْجَبَرُوتِ شَدِیدُ الْمِحَالِ غَنِیٌّ عَنِ الْخَلاَئِقِ عَرِیضُ الْکِبْرِیَاءِ خدايا تو بلندمرتبه و بزرگ‌جبروتی و در عذاب بس سختگيری، از آفريدگان بی‌نيازی، كبريايی‌ات فراگير است، قَادِرٌ عَلَی مَا تَشَاءُ قَرِیبُ الرَّحْمَةِ صَادِقُ الْوَعْدِ سَابِغُ النِّعْمَةِ حَسَنُ الْبَلاَءِ بر هرچه می‌خواهی توانایی، رحمتت به بندگان نزدیک است، وعده‌ات راست، نعمتت كامل، و آزمونت نيكوست، قَرِیبٌ إِذَا دُعِیتَ مُحِیطٌ بِمَا خَلَقْتَ قَابِلُ التَّوْبَةِ لِمَنْ تَابَ إِلَیْکَ‏ هنگامی كه خوانده شوی بسيار نزديکی، به آن‌چه آفريدی احاطه داری، برای آن كه توبه كند پذيرای توبه‌ای، قَادِرٌ عَلَی مَا أَرَدْتَ وَ مُدْرِکٌ مَا طَلَبْتَ وَ شَکُورٌ إِذَا شُکِرْتَ وَ ذَکُورٌ إِذَا ذُکِرْتَ‏ بر هرچه اراده كنی توانایی، و آن‌چه را بجویی به دست آوری، هرگاه سپاس شوی، سپاس پذيری، و هرگاه ياد شوی ياد كنی، أَدْعُوکَ مُحْتَاجاً وَ أَرْغَبُ إِلَیْکَ فَقِیراً وَ أَفْزَعُ إِلَیْکَ خَائِفاً وَ أَبْکِی إِلَیْکَ مَکْرُوباً از سر نياز تو را می‌خوانم، و با احتياج به سوی تو ميل می‌كنم، و بيمناک به جانب تو پناه می‌آورم و غمگين به درگاهت گريه می‌كنم، وَ أَسْتَعِینُ بِکَ ضَعِیفاً وَ أَتَوَکَّلُ عَلَیْکَ کَافِیاً و در كمال ناتوانی از تو كمک می‌خواهم، و برای كفايت امورم بر تو توكّل می‌نمايم، احْکُمْ بَیْنَنَا وَ بَیْنَ قَوْمِنَا (بِالْحَقِّ) فَإِنَّهُمْ غَرُّونَا وَ خَدَعُونَا وَ خَذَلُونَا وَ غَدَرُوا بِنَا وَ قَتَلُونَا بين ما و بين قوم ما [به حق] داوری كن كه آنان ما را فريفتند، و به ما نيرنگ زدند و از ياری ما دست كشيدند، و با ما بی‌وفایی نمودند و ما را كشتند، وَ نَحْنُ عِتْرَةُ نَبِیِّکَ وَ وَلَدُ (وُلْدُ) حَبِیبِکَ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الَّذِی اصْطَفَیْتَهُ بِالرِّسَالَةِ وَ ائْتَمَنْتَهُ عَلَی وَحْیِکَ‏ و حال آن‌كه ما عترت پيامبر تو، و فرزند محبوب تو، محمّد بن عبدالله(ص) هستيم، آن كه او را به رسالت برگزیدی، و بر وحی خود امين قرار دادی، فَاجْعَلْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا فَرَجاً وَ مَخْرَجاً بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ‏. ای خدا پس در كار ما گشايش و راه رهایی از مشكل قرار ده، به مهرت ای مهربان‌ترين مهربانان. ابن عیاش گفت شنیدم از حسین بن علی بن سفیان بزوفری که می‏گفت حضرت صادق (علیه‌السلام) می‏خواند این دعا را در این روز و فرموده که این دعا از دعاهای روز سوم شعبان است و آن روز ولادت حسین (علیه‌السلام) است. (مفاتیح الجنان/ حاج شیخ عبّاس قمی رحمه الله/ باب دوم، فصل دوم، در اعمال روز سوم ماه شعبان)

اَللَّهُمَّ العَن قَتَلَهَ الحُسَين(عليه السّلام) - هزار مرتبه -

خودتو مابین کلمه‌هات قایم می‌کنی. کلمه‌هایی که می‌گی، کلمه‌هایی می‌شنوی و دوس داری که بشنوی، کلمه‌هایی که می‌خونی و دوس داری که بخونی. کلمه‌هایی که انتخاب می‌کنی که تو ذهنت موندگار شن. داری با کلمه‌هات خودتو سرگرم می‌کنی. و حتی بیش‌تر؛ داری خودتو مابین کلمه‌هات قایم می‌کنی انسان.

🎥 #ولاگ_افق| مسیر صبر 🎙 به روایت نیره السادات میر خلیلی 🌐 www.ofoghtv.ir 🆔 @ofogh_tv

این مدت برای واقعی فهمیدم که تو اگه یه قدم رو ولو با سختی و لنگ‌زدن و گریه و زاری و اشک و آه و درد برداری، خدا ده تا قدم بعدی رو خودش برات آسون و مهربون درست می‌کنه و می‌چینه و دستتو می‌گیره و جلو می‌برتت.

حالا فعلا بازم سلام تا ببینیم چی می‌شه.

یک نفر آدمم و یک گردان فکر و خیال و یک لشکر دلتنگی.

اون موقعی که جنگ واقعی بود و موشک و دوازده روزْ بی‌روزگاری، وظیفه و تکلیفمون شد زندگی کردن و عادی زندگی کردن و زندگی ساختن. الآن هم همون و حتی همون‌تر. من کسی نیستم که جایگاه حکم دادن برای دیگران داشته باشم، ولی برای خودم اینو لازم دونستم و می‌دونم که الآن و حتی بدتر از الآن هم فقط باید گلیم ِ حیاتمو از آب بکشم بالا و دست ناامیدی و تحت تأثیر جو بودنو قطع کنم و شبانه‌روزمو زندگی کنم. تا کِی؟ تا لحظه‌ی مرگ ِ خدادادی، نه مرگ‌های القایی ِ جمعی و جوگیری و وای دیگه نمی‌شه زندگی کردهای اتفاقای این‌چنینی. فضا، فضای جوّه ولی تو فضانورد نباش انسان.

بازم خواستم خودمو به خودم معرفی کنم و بازم و بازم و بازم تعریفی نداشتم غیر از «معلّق بین هر آن‌چه که باید و نباید.»