یمن از اون رفیقاست که از دستاوردات واقعی خوشحال می‌شه.

احساس ناکامی می‌کنم.

پشت مردم و گرم کرد که محکم بزنن.

یک قرار بذاریم دور هم فوش بدیم.

آخه من واقعا یک سوال دارم؟ مگه ما اصلا کشوری به اسم اسرائیل رو به رسمیت می‌شناختیم که الان باهاش آتش بس کردیم؟!

من اصلا در حد و جایگاه تحلیل دادن نیستم. سنی ام ندارم که بخوام از تجربه ‌هام بگم و استفاده کنم من فقط می‌دونم صبح امروز از صبح ۱۳ دی ۹۸ هم غمگین تر بودم. می‌دونی انگار دوستام که همیشه باهم نقشه ی ضایع کردن اون اکیپ خفن تو مدرسه رو می‌کشیدیم صبح اومدم مدرسه و دیدم خودشون با اون اکیپن.

همش این صحنه تو ذهنم پلی می‌شه که الان اگه شهید حاجی‌زاده زنده بودن می‌گفتن بیاین بیاین گردن ما از مو باریک تر و باز دوباره کار بقیه رو جمع می‌کردن.

الحمدالله علی کل حال.

خوف، خفت می‌آورد.

مداح و سخنران و از همه مهمتر مسئولین خونشون رنگین تره ؟

همیشه خط سفید مال اوناست توییتر و اینستا فیلتره ولی همیشه اولین توییت و پست اونا میذارن.

مسخره‌ نکنید منو ولی اینجا راحت‌ترم. اینجا عین روستاست، همه خونگرم و دور از امکانات داریم زندگی می‌کنیم. تلگرام عین شهرای بزرگ و صنعتیه، همه‌ی دارن زیر چرخ‌دنده‌های مدرنیته له می‌شن.