هنر در هنر @MRHA1320

شاهکار @MRHA1320

اين دنياي بي حاصل چرا مغرور ميگردي / سليمان گر شوي آخر،نصيب مور ميگردي ************ به دنيايي كه مردانش عصا از كور ميدزدند / من از خوش باوري آنجا محبت جستجو كردم ************ عصا گر خم شود هر دم به گوش پير ميخواند / مگر در خواب بينيد بار ديگر نوجواني را ************ نظر كردن به درويشان بزرگي كم نميگردد / سليمان با همه حشمت نظر ميكرد بر موران ************ وفاي شمع را نازم كه بعد از سوختن هر دم / به سر خاكستري در حسرت پروانه ميريزد ************ در رفاقت با وفا بودن شرط مردانگيست / ورنه با يك استخوان،صد سگ رفيقت ميشوند ************ اگر كم سو شود چشمي،بار عينك ميكشد بيني / ز بيني بايد آموزي ره همسايه داري را ************ خنده بر لب ميزنم تا كس نداند درد من / ورنه اين دنيا كه ما ديديم،خنديدن نداشت ************ من از روييدن خار سر ديوار دانستم / كه ناكس كس نميگردد،بدين بالا نشينيها ************ هر خطا از چشم آید ، عذر میخواهد لبت / تلخی بادام را شِکَر تلافی میکند ************ تا تواني در جهان يكرنگ باش / قالي از چند رنگ بودن،زير پا افتاده است ************ کوه از بالانشینی رتبه ای پیدا نکرد / جاده از افتادگی از کوه بالا می روند @MRHA1320

همه شعر خفن بود، ولی آخرش خیلی به دلم نشست . اونجایی که میگه: سن یاتیب جنتی رویاده گورنده گجنلر . منده جنته گوش اولام که اورارای گلیم . @MRHA1320