ایران ، خلاصه‌ی شرفی‌ست که در سینه حمل می‌کنم.

اگر زنده ماندم و یک روزی باهم در یک خانه چای خوردیم، برایت تعریف میکنم که این روزها چقدر سخت و دیر و دور گذشت..؛ ماهور؛

خبب؟

آدمیزاد ؛ طومارِ طولانیِ انتظار است.

بهار نیست مگه؟ سر راه من سبز شو..

«که تسکین می‌دهد عشقت, تمام اضطرابم را.»

لك جسمى تعله قدمى لأنطله! جسمم از آن تو است و تو پی در پی زجرش می‌دهی اما خونم را یکباره نمی‌ریزی! - سیف‌الدوله حمدانی

در جهان چون حسن یوسف کس ندید حسن آن دارد که یوسف آفرید - راجی کرمانی

چشمانت ، میان آرامش و آتش ؛ هر بار که نگاهت می‌کنم ، هم می‌سوزم از شدتِ عشقی که در توست ، و هم زنده می‌شوم از گرمایی که به جانم می‌ریزد . تو را که دوست دارم ، انگار تمام جهان ، فقط برای من است و این حس، آغازِ پرواز است . تو نه شبیه رؤیا ، نه شبیه واقعیت ، بلکه خودِ آن لحظه‌ای هستی که آدم ، حس واقعیِ بودن را درک می‌کند . ماهور؛

روحمان پاره پاره بود ، اما وقتی کنار هم بودیم ، زخم هایمان کمتر درد میکرد .

چونکه خیلی این سریال رو دوست دارم:))))