آدم‌ها تا حد مُردن از خود خسته‌ات می‌کنند؛
ترکت نمی کنند، اما مجبورت می‌کنند ترکشان
کنی، آنگاه تو می‌شوی بنده‌ی سر تا پا خطاکار.
ميگن ترک ها يه كلمه ای ميگن به اسم «پارچالانديم»
يعنی هزار تكه شدم!
رفتن بی خداحافظی چقدر شبيه اين كلمه ست...!
بعضی وقت‌ها هم اونی که عوض شده دیگه شبیه تصورات و خاطرات تو نیست فقط باید این رو بپذیری و سعی نکنی به یاد لحظات خوب گذشته، چیزی که خیلی وقته از بین رفته رو بخیه بزنی.
«بزرگترین سیاست سکوته»
هرکی هرچی پشت سرت و جلوت گفت تا میتونی سکوت کن؛ بی اعتنایی نسبت به کسی که قصد داره با روانت بازی کنه از پا درش میاره.