اندوه که به گلو میرسد، بغض میشود به سر که میرسد از چشم ها سرازیر میشود و وقتی فراتر از بدن باشد، مارا از زمان جدا میکند. گویی که وجود نداریم. هستیم اما نیستیم.
من تا پای جونم میتونم بهت اهمیت بدم ولی وقتی قدرش و ندونی جلوی پام بمیریام از کنارت رد میشم.
گاهی این آهنگ نیست که تو رو احساساتی میکنه، آدما و خاطراتی ان که موقع گوش دادن آهنگ توی ذهنت میان.