یروز شاید بفهمی هیچوقت نخواستم دعوا کنیم. فقط میخواستم بفهمی چقدر اون موضوع «اذیتم میکنه».
از آسمان و سقف اتاقم عذرخواهی میکنم ؛ بابتِ همهی شبایی که به اون خیره شدم و چیزایی رو به یاد آوردم که باید فراموش میکردم .
کاش برمیگشتم به اون موقع که بچه بودم و فکر میکردم تنهایی فقط یعنی کسی تو خونه نیست.
یه سکوتیم هست، مال بعد از شنیدن یه سری از حرفاییه که نباید میشنیدی، حس عجیبیه، بیرونش سکوته ولی از درونت هی صدای شکستن میاد و تو هیچ راهی جز لبخند زدن نداری .