اینارو ایندفعه که رفته بودم کتابخونه گرفته بودم، یادم رفت بذارم.

کسی چه می‌داند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟ زیرا در میان ویرانی و رنج، وظیفه‌ی انسان این است که قلبش را به زشتی نسپارد. _برادران کارامازوفِ داستایفسکی

یه پسر‌کوچولوی دوساله به خاطرِ تصادف تو کُماست‌.. لطفا اگه می‌شه براش سه تا الهی به رقیه بگید‌..🤍

برای شادی روح یه عزیزی ۳ تا صلوات میفرستین؟!

جزئیاتی که خاطرات فراموش شده باهاشون رقم خورده خیلی برام مهمن و حتی اگه اون خاطره هارو فراموش کنم به سبب اون جزئیات اون خاطرات هیچ وقت کامل برام پاک نمیشن مثلا من یادمه ۲۳ شهریور ۳:۵۳ دقیقه نصفه شب هوا بارونی بود، کنار تلوزیون دراز کشیده بودم و گوشیم تو شارژ بود با این‌ که میدونستی از صدای بلند می‌ترسم سرم داد زدی و اشکمو درآوردی، حتی یادمه اون شب تو هم سرکار بودی و ۷ ساعت بود نخوابیده بودی، عصرش هم رفته بودی کادو خریده بودی و ساعت ۴:۳۴ دقیقه سر میدون شهدا از رو به روم رد شدی. هیچ وقت هم قرار نیست یادم بره.

دوستان شب که میشه خاطره هامو ریواچ میکنم

امیدوارم کسی که میاد تو زندگیت به زبان خودت صحبت کنه! تا مجبور نباشی یک عمر رو صرفِ ترجمه روحِ خودت کنی. »Amir« @farsitweets