«تو هم از حد درازی ای شب اندوه. کوته شو.» _وحشی بافقی.

سیریکِ عزیزِ ایران ببخشید که تا زمانی که موشک‌ها و تجاوزها به پایتخت نرسه و دل آقازاده‌ها و انگل زاده ها نلرزه، کسی به تو آتشِ غمگینی که به جونت افتاده توجه نمیکنه.

ایران داغدارِ #سیریک ...

وا یعنی چی که دو هفته دیگه نوجوون نیستم، من از بزرگسالی بدم میاد.

+چخبر؟ _سلامتی، امرو ۳ سپتامبر و هنوز نامه‌ی دعوت به هاگوارتز نرسیده، دیگه قرار نیست به سکوی ¾9 برسم

https://eitaa.com/jsjbsish/1844 عزیزِ خوش خنده‌ی من، این متنو با بغضِ ناشی از پیامِ قشنگت می‌نویسم، خداحافظی ها همیشه برام ترسناک و دردناک بودن. حنینِ جان، روزهایی که در کنار هم گذروندیم، اوقاتی بودن که منو به این زندگی وصل کرده بودن، خنده‌ها، گریه‌ها، اضطراب ها و شیطنت‌ها و تمام لحظات دیگه‌ای که باهم داشتیم رو تا عمر دارم یادم میمونه. امیدوارم مسیر زندگیت تا مقصدِ خوشبختی راحت و آسون باشه، ممنون که این دوسال با وجودِ تفاوت ها، الهام بخشمون بودی. با آرزوی بهترینا برایِ تو و قلبِ مهربونت🧡

تا حالا شده یه چیزیو ببینین، بعد یهو به خودتون نگاه کنین ببینین شما به اون چیزه بیشتر از هرکسی نیاز دارین؟!

تو شب را به ارث برده‌ای؟ که ماه میان چشمانت سلطه‌گری می‌کند؟ و یا شاید وارثِ مسیح هستی، که معصومیتِ مریم میان خنده‌هایت موج می‌زند... اما یقین دارم که تو دایه‌ی مهربان‌تر از مادری، برای فرارِ اشک‌هایم... هنگامی که اسبِ تنهایی، رم‌کرده در دشتِ سینه‌ ام می‌تازد، کاش کمندِ موهایت بر سینه‌ام می‌نشست و این اسبِ سرکش را رام می‌کرد... ـ مهران یاوری ـ

من وقتی دوستم چیزی رو بهش گفته بودم اتفاق افتاده و حالا داره برام تعریف میکنه ...😂😏