قطعا اگر این روزا می‌خواستم خودم رو در قالب کلمه ای تعریف کنم اون کلمه "خستگی" بود. انگار توی این جغرافیا به‌دنیا اومدن تاوانی داشته که فقط سر داره و مشخص نیست تهش کی فرا می‌رسه. آسمون رو نگاه می‌کنم و امیدوارم اگه زمین ازمون گریزان و دل چرکینه که اینجوری داره باهامون تا می‌کنه حداقل آسمون یادش نره ما همون آدمایی هستیم که هرشب قبل خواب به ماه نگاه می‌کنیم و کلاف رویاها و آرزوهامون رو می‌بافیم؛ ما همونایی هستیم که ادامه می‌دن حتی اگه ندونن چرا. به امید اینکه یه روزی یه جایی شکوفه‌‌ای بزنه وسط این زمستون سرد قلب هامون.

یه طوری خوشحالم فردا نمیخواد ناهار درست کنم انگار به خر تیتاپ دادن

باید زخم‌هایت را ببوسم! که تو را اینگونه قوی و غمگین کرده‌اند.

در نقطه‌ای در زندگی‌ هستم که بمانم، بروم، بنویسم، بگویم یا بمیرم، برایم فرقی ندارد. #آبان‌دخت.

میشه برای سلامتیِ مامانم ۳ تا یا ابوالفضل بگین؟ ممنون.

مامان تو ستونِ خونه‌ای امیدوارم خدا هیچ وقت خونمونو رو سرمون آورا نکنه.

بگذار بمانم که فدای تو بگردم...

گفت: حالت چطور است؟ گفتم: خوب. گفت: خوبِ آباد یا خوبِ ویران؟ گفتم: خوبِ ویران.

خیلی خسته‌ام، اما به خودم می‌گم: یکم دیگه تحمل کن، شاید فردا بهتر باشه. یکم دیگه تلاش کن، شاید همین تلاش آخر، راهی جدید به روت باز کنه. یه بار دیگه دل به دریا بزن، شاید همین موج، تورو به ساحل برسونه. یه بار دیگه قدم بردار، شاید همین قدم، خورشید پشت شب رو نشونت بده.

یکروز بارانی اورا در خیابان دیدم، پرسیدم:حالت چطوره؟ بایک لبخند دردناک نگاهم کردو و با مکث گفت:خوب میشم! (خوب میشم) - دیگری نوشت.

_تجربه مشغله های زیاد حتی اجازه‌ی غمگین بودن رو هم به شما نمیدن، اگر میخواین از غم در امان باشین خودتون شلوغ کنید.