باسمه تبارک و تعالی (۱۸۷۸)
«پوپولیسم رفراندومی»
آقای حقوقدان گفته برای جنگ رفراندوم بگذارید!
1⃣اوّلا مسأله، دفاع در برابر تجاوز است، نه آغاز یک جنگ از سوی ایران! اینکه در پاسخ به تجاوز، اصل مسئله را نوعی «جنگ طلبی» القاء کنیم و سپس برای پذیرفتن یا نپذیرفتن آن، تقاضای رفراندوم بخواهیم امر غریبی است.
2⃣ثانیا اعلان همه پرسی در شرایط تجاوز برای قبول تسلیم هیچ شرافت و افتخار و عقلانیّتی ندارد. ورای آنکه این تسلیم کاملا به شکل عقلایی احتمال آن را دارد که خطرات عمیق سیاسی و تجزیه ای و.. برای کشور به بار بیاورد که تصمیم گیری در مورد آن را به شدّت محتاطانه و تخصصی کند.
3⃣ثالثا استدلال به حقّ تعیین سرنوشت برای طرح رفراندوم در وسط نبرد چیزی شبیه مغالطه توسّل به شعار جذّاب کلّی به یک موقعیّت استثنائی و اضطراری است! حق تعیین سرنوشت اگر داریم، حق بقا و امنیّت ملّی و تعیین سرنوشت از راه تعیین قواعد تصمیم گیری را هم داریم! گاهی مغالطه توسّل به شعار وسیله ای برای هدفی خاص یا سپری برای فرار از تحلیل واقع گرایانه است.
4⃣رابعا اگر اصل ۵۹ قانون اساسی همه پرسی را در چارچوب خاص خود معرّفی کرده، درخواست آن را نیز با قید امکان و صلاحدید حاکمیّت در زمینه های خاصّی مطرح کرده که آن هم باید به تصویب دو سوّم نمایندگان مجلس برسد! اگر قانون اساسی فرماندهی نیروهای مسلّح و اعلان جنگ و صلح و بسیج نیروها را در اصل ۱۱۰ به رهبری داده مطالبه ی رفراندوم طبق اصل ۵۹ برای جایگزین کردن رأی عمومی به جای صلاحیّت رهبری پیش از آنکه یک مطالبه معقول و ساده دموکراتیک باشد نیازمند توضیح حقوقی درباره نسبت آن با اصل ۱۱۰ است.
⬇
👈یعنی به روشنی اصل ۱۱۰ مقیّد کلّیت اصل ۵۹ و مفسّر آن است. لذا طرح رفراندوم در چنین وضعیّتی تداعی آن را میکند که ابزاری برای رأی عمومی نیست بلکه وسیله ای برای سلب مشروعیّت از رأی رهبری و القاء شبهه و اختلاف در ادامه مسیر و کدی به دشمنان است.
5⃣خامسا آیا رهبری از پیش خود مستبدّانه قرار است نظر بدهد؟! مگر در اصل ۱۷۶ شورای عالی امنیّت ملّی را برای مشورت تخصصی در مسائل دفاعی امنیّتی قانون تشخیص نداده؟! با وجود چنین نهادهای متخصّص در اینگونه موضوعات به شدّت تخصصی چطور میشود سرنوشت مسأله ای که ابعاد بسیار گوناگون و عمیق دارد را به همه پرسی داد؟! و اساسا در همان نظریّات دموکراسی هم تبیین شده که دموکراسی تنها در فرض تربیت و بلوغ رأی دهندگان انتخاب معقولی است؛ روشن است که در چنین مسائل بسیار سرنوشت سازی که تشخیص ابعاد آن کار هر متخصصی هم نیست نمیشود آن را به همه پرسی موکول کرد. در اینجا مسأله این نیست که مردم صلاحیت تصمیم گیری ندارند! نه! مسأله این است که در عقلانیّت دموکراسی مفهوم نمایندگی دقیقا برای همین طراحی شده که مردم در مسائل پیچیده، اختیار تصمیم گیری تخصصی و مستمر را به نهادها و مقامهای خاصی میسپارند. لذا مطالبه رفراندوم میتواند مصداق نوعی مغالطه تقلیل گرایی باشد. یعنی پیچیدگی های ژئوپلیتیک، تهدیدات امنیّتی، پیمانهای نظامی و بقای یک ملّت را به یک مسأله ساده انتخاب شخصی تقلیل دهیم!
6⃣سادسا کلام ایشان آیا چیزی جز توسّل به دموکراسی برای دور زدن سازوکارهای قانونیِ و روشن دموکراتیک است؟! مردم که فقط با رأی مستقیم اعمال اراده نمیکنند! خودِ مردم در قانون اساسی مشخص کرده اند که در چه حوزه ای رأی مستقیم بدهند و در چه حوزه ای اختیار را به یک نهاد یا مقامی خاص بسپارند. دموکراسی حقّ رأی گیری در مورد هر امر مهمّی نیست! بلکه تعیین قبلی سازوکار تصمیم گیری هم هست. اگر جامعه ای قبلا سازوکاری را برای تصمیم گیری در شرایط بحران پذیرفته باشد، نمیشود صرفِ مهم بودن یک تصمیم را دلیل کافی برای کنار گذاشتن آن سازوکار و برگزاری رأی مستقیم دانست. دموکراسی یعنی خودِ مردم از قبل تعیین کرده باشند که در هر مسأله چه کسی و با چه سازوکاری تصمیم بگیرد. البته این مطلب منافاتی ندارد با اینکه بنا بر صلاحدید حاکمیّت و رهبری حتّی در جنگ و صلح هم وضعیّت طوری شود که رفراندومی برقرار شده و ضمن آگاه کردن آنها از آنها چیزی پرسیده شود. ولی این دیگر بحث دیگری غیر از تحمیل چنین رفراندومی بر حاکمیّت است. رفراندوم زمانی مخرب است که به ابزاری برای انحلال ساختار تبدیل شود، نه برای بهبود رویهها.
7⃣سابعا اگر هم بخواهم خیلی خوشبینانه کلام این آقای حقوقدان که پیشنهاد طرح رفراندوم را مطرح کرده تحلیل کنم میشود گفت ایشان به مسأله تعارض حقوق توجّه نکرده! گاهی حقوقی مثل حقّ تعیین سرنوشت با حقوق دیگری مثل حق بقا و امنیّت که پیش شرط اعمال هر حقّ دیگری است تعارض پیدا میکند. از طرفی ممکن است ایشان به نوعی ایده آلیسم خام در عرصه سیاست باور داشته باشد. یعنی تصوّر میکند جامعه بشری به بلوغی رسیده که ساختارهای سیاسی و حقوقی میتوانند بدون پشتوانه قدرت کارکرد خوبی داشته باشند! اگر چنین است باید گفت زهی خیال باطل! واقع گرایی سیاسی حکم میکند که جنگ عرصه آنارشی و قانون جنگل است نه قانون حقوق بشر! طرح رفراندوم در جایی که قدرت حرف اوّل در روابط بین الملل قرار است بزند در خوش بینانه ترین وضعیّت ساده لوحی و نادیده گرفتن بدیهیات نوعی آنارشی واقعی در روابط بین الملل است. حالا اگر بخواهم مقداری رقیقش کنم میگویم واقع گرایی سیاسی میگوید در روابط بینالملل، به ویژه در شرایط جنگ، حقوق بدون پشتوانه قدرت نمیتواند به تنهایی ضامن بقا و امنیت یک کشور باشد.
⬇⬇
8⃣ثامنا اینکه گفته شود این قانون اساسی را پدران ما انتخاب کرده اند و ما هم حقّ تعیین سرنوشت داریم حرفی است که هم معنای صحیحی دارد و هم معنای باطلی. درست است که قانون اساسی شبیه خانه ای نیست که چون پدرانمان ساخته اند پس لزوما مقدّس است و نمیتوانیم آن را ترک کنیم و به خانه ی دیگری برویم! ولی قانون اساسی شبیه جادّه ای هم هست که نسلهای قبلی ساخته اند و ما را در مسیر آن انداخته اند که اگر خواستیم مسیر را عوض کنیم اوّل باید به مقصد و مسیر جدید برسیم! نه اینکه وسط پل یک دفعه به بهانه ی خطرناک بودن ادامه مسیر فرمان را از دست راننده بگیریم و بعد تازه از این بحث کنیم که جاده را قبول داریم یا نه و رأی گیری کنیم! وقتی قانون اساسی امر جنگ و صلح را به رهبری داده یعنی در نقاط حساس و خطرناک مرتبط با سرنوشت ملّت مانند جنگ و صلح که طبعا نظرات مختلفی وجود دارد میگوید به جای همه پرسی رأی رهبر مشروع را باید گوش داد!
✅اساسا باید دانست قانون اساسی یعنی فرانسلی بودن تصمیمات استراتژیک! یعنی تصمیم گیری در مورد امور بنیادین غیر روز مرّه و نسلی برای هدف گذاری بلند مدّت و جلوگیری از هرج و مرج! ریشه آن نیز به مصلت نظام و اصل ثبات برمیگردد. جامعه در واقع حاصل نوعی شراکت بین مردگان، زندگان و آیندگان است. اگر هر نسلی بخواهد با یک رفراندوم، کلِ بنای کشور را تخریب کند، هیچ پروژه ی بلندمدت عمرانی، فرهنگی و تمدنی به ثمر نمیرسد. واقعیّت هم آن است که این ادعا که «ثبات، شرط پیشرفت است»، از نظر تاریخی و تجربی بسیار قوی است.
🚗به عبارت دیگر برخی مقصدها و مسیرها طوری است که اگر قرار باشد مدام موضع تردید و القاء شبهه و همه پرسی قرار بگیرد جامعه نه پیشرفت کرده و نه روی آرامش خواهد دید! از همینروست که تغییرات عمیق در قانون اساسی یا منوط به خواست همه است که خب بدون درگیری و به شکل طبیعی رخ خواهد داد یا منوط به کارهایی از جنس انقلاب است که باید هزینه آن را پرداخت کرد! برخی میخواهند بدون هیچ زحمتی با طرح رفراندوم آثاری بچینند که دیگران با مدّتها تلاش انقلابی و دشمنان با جنگ نتوانسته اند!
🔻خلاصه آنکه حاکمیت ملی و امنیت کشور، کالاهای دم دستی نیستند که در هر طوفان سیاسی، به رأی عمومی گذاشته شوند؛ این کار نه دموکراسی، بلکه خود کشی سیاسی است!🔺
🌊در انتها بگذارید یک مثالی بزنم آیا عاقلانه است وسط طوفان برخی ساکنان کشتی بگویند چون همه مالک کشتی هستیم بیایید درباره چرخاندن سکّان رأی گیری کنیم؟! این حرف هر چند از حیث احترام به مالکیّت عمومی جذاب است ولی آیا نمیشود پرسید مگر خود شما صاحبان کشتی نبودید که قبلا سکان دار و حدود اختیار او مخصوصا در زمان بحران را تعیین کردید؟! مگر قرار بود هر روز مسأله ی جنگ و صلح پیش بیاید؟!
🌊اگر قرار باشد هر زمانی که کشتی با یک موج بزرگ برخورد کرد درباره اینکه چه کسی باید سکان را بچرخاند عدّه ای بلند شوند و بگویند رأی گیری کنیم دیگر مسأله فقط مشارکت مردمی و حقّ تعیین سرنوشت نیست! مسأله از کار انداختن سازو کار تصمیم گیری در بحران است. بله سکّان دار مصون از خطا نیست. مردم و نهادهای قانونی میتوانند درباره عملکرد او قضاوت کنند و در چارچوب قانون سازوکارهای تغییر، نظارت و اصلاح وجود دارد.
🚢دموکراسی که فقط این نیست که هر وقت تصمیم مهمی داشتیم رأی گیری کنیم! دموکراسی یعنی خودِ مردم از قبل تعیین کرده باشند که در هر مسأله چه کسی و با چه سازوکاری تصمیم بگیرد. حق تعیین سرنوشت، فقط حق رأی دادن نیست؛ حق تعیین قواعدی است که بر اساس آن رأی و اراده عمومی در طول زمان اعمال میشود.
⚓اگر وسط جنگ تازه بخواهیم درباره اصل سکان داری رأی گیری کنیم آنقدر کارمان میتواند غیر عقلایی باشد که گویا بخواهیم قواعد بازی را وسط بازی عوض کنیم!
خاطره استاد عابدینی .mp3
زمان:
حجم:
2M
🔰مسعود کشمیری هم اتاقی استاد عابدینی!
💠خاطرهای بسیار جالب از #استاد_عابدینی در مورد فهم باطنی امام خمینی ره
بُعد دیگر این خاطره، خوش بینی عجیب شهید رجائی به کشمیری است.
حوادث دهه ۶۰ هنوز درست و درمان نه روایت شده و نه تحلیل
💠@msaeedii
🔻مروری بر بیانات کمتر شنیده شدهی امام شهید انقلاب درباره «ازدواج».
برسد به دست ولایتمدارانِ سینه چاک
🔷از همان وقتی که احساس نیاز می کنید
🔹اسلام اصرار دارد بر این که این پدیده [ازدواج] هر چه زودتر، انجام گیرد.هر چه زودتر بهتر! زود که می گوییم یعنی از همان وقتی که دختر و پسر احساس نیاز میکنند به داشتن همسر.
می فرماید: «من تزوج احرز نصف دینه».طبق این روایت معلوم میشود که نصف تهدیدی که انسان دربارهی دین خود میبیند از طرف طغیانهای جنسی است که خیلی رقم بالایی است.
📆۱۳۸۰/۱۲/۰۹
🔶نگویید آمادگی نداریم...
🔸اینکه دخترها بگویند ما هنوز آمادهی ازدواج نشدهایم، پسرها بگویند ما هنوز عقل زندگی نداریم، حرفهای منطقی آن چنانی نیست. نه، جوانها آمادگی هم دارند، خیلی هم خوبند. منتهی این ازدواج یک مسئولیتپذیری هم هست. این حس گریز از مسئولیت، مقداری مانع میشود از اینکه این کار انجام شود.
📆۱۳۷۹/۰۶/۲۸
🔷مگر جوان هفده ساله نیاز به ازدواج ندارد؟!
🔹چرا سنّ ازدواج در کشور ما بالا رفته؟ مگر جوان هفده ساله، هجده ساله، نوزده ساله، احتیاج ندارد به اطفاء نیاز جنسی و غریزهی جنسی؟ ما باید به این فکر کنیم.
📆۱۳۹۲/۰۸/۰۸
🔶مَسکن و شغل درآمد دار لازم نیست!
🔸از آنطرف میگویند که اینها خانه ندارند، شغل ندارند، درآمد ندارند؛ما نباید تصوّر بکنیم که حتماً بایستی یک نفری یک خانهی مِلکی داشته باشد، یک شغل درآمدداری داشته باشد، بعد ازدواج بکند! نه!! اِن یَکونوا فُقَرآءَ یُغنِهِمُ اللهُ مِن فَضلِه؛ این قرآن است [که] با ما دارد اینجور حرف میزند.
📆۱۳۹۲/۰۸/۰۸
🔷گشایش، بعد از ازدواج است
🔹به پدرها و مادرها تذکّر میدهم؛ من خواهش میکنم و تقاضا میکنم از شماها که یک خرده امکانات ازدواج را آسان کنید. پدر و مادرها سختگیری میکنند؛ممکن است جوان، الان هم امکانات مالی مناسبی نداشته باشد، امّا انشاءالله بعد از ازدواج خدای متعال گشایش میدهد. ازدواج جوانها را متوقّف نکنند.
📆۱۳۹۴/۰۴/۲۰
🔶عزت به این چیز ها نیست!
🔸بعضی خیال میکنند که تشریفات و تویِ هتلِ چنین و چنان رفتن، سالنهای گران گرفتن، خرجهای زیادی کردن، عزّت و شرف و سربلندیِ دختر و پسر را زیاد میکند. نخیر عزّت و شرف و سربلندی دختر و پسر به انسانیّت و تقوی و پاکدامنی و بلندنظریِ آنهاست، نه به این چیزها...
📆۱۱/۵/۱۳۷۵
🔷شما جوانهای مطالبه گر باید سنت های غلط را نقض کنید!
🔹بعضى از تصورات و سنتهاى غلط در مورد ازدواج وجود دارد که مانع از رواج ازدواج جوانها است؛شما که جوانید، مطالبهگرید،این سنتهاى غلطى که در زمینهى ازدواج وجود دارد، بایستى شماها نقض کنید؛باید واقعاً در جامعه یک حرکتى در این زمینه بهوجود بیاید.
📆۱۳۹۳/۰۵/۰۱
🔻میان حرف تا عمل، فاصله بسیار است.
✍ای کاش با سخنان امام شهید انس بیشتری داشته باشیم و دلسوزی های او را عملی کنیم.
متاسفانه فراوان دیدهام دوستان مذهبی و انقلابی برای ازدواج و آدابش خیلی سخت میگیرند.
💠@msaeedii
امروز ۱۷ سپتامبر سالروز بزرگترین، عجیب ترین، کثیف ترین و البته یکی از تمیزترین کارهای اطلاعاتی، تروریستی از حیث گستردگی در واحد زمان است...
✳️اتفاقی که بنظر من نقطه عطف تحولات پس از ۷ اکتبر بود و اگر رخ نمیداد، بسیاری از تحولات بعد آن هم نبود و وضعیت منطقه و غزه هم متفاوت بود
🔴انفجار بیش از ۵ هزار پیجر....
@Thirdintifada
🔻حقیقتا انفجار پیجرها نقطه عطفی شد در جنگ لبنان و به تبع جنگهای منطقه
به نظرم دشمن را دست کم گرفته بودیم
هم توان اطلاعاتی و عملیاتیاش را
هم خباثت و بیوجدانی اش را
بهترین و زبدهترین رزمندگان حزبالله سرافراز در این عملیات از میدان به در شدند
یا به فیض شهادت رسیدند🥀
یا از کار افتاده شدند
ان شاالله انتقام تک تک آنها را خواهیم گرفت
ما از شکستهایمان ناامید نمیشویم
اولا تضرع و توسلمان بیشتر میشود
ثانیا درس میگیرم برای ادامه نبرد
🔅و ما النصر
الا من عند الله العزیز الحکیم🔅
19.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔰 آیا اسرائیل سه ساله نابود می شود؟
آیا آیات قرآن چنین پیش بینی کرده بودند؟
یکی از نمونههای دست کم گرفتن دشمن و تحلیلهای سطحی
💠@msaeedii
متاسفانه با دو طیف سر و کار داریم!
یک/
کسانی که دشمن را انقدر بزرگ و قوی میبینند که باور نمیکنند شکست بخورد و اشتباه بکند
حتی شکست واضح آمریکا در جنگ رمضان را باور نمیکنند
اشتباه محاسباتی مسئولین آمریکایی را نمیپذیرند
و طبیعتا هیچگاه ما را در موضع قدرت نمیبینند
دو/
سر دیگر طیف کسانی هستند که دشمن را بسیار ضعیف و ناتوان و خنگ میبینند
و گمان دارند تمام ضربههایی که ما خوردیم به خاطر سستی مسئولین است نه قوت دشمن
از فرط آرمانگرایی، واقعیتها را نمیبینند.
«همین امروز تحلیلی دیدم که میگفت اگر چند وقت دیگر تنگه هرمز را ببندیم آمریکا از فشار اقتصادی دچار فروپاشی میشه!!!!»
‼️واقعا حیرت انگیز است‼️
🔻بیچاره مسئولین و فرماندهانی که باید دو سر طیف را همراه کنند
ما هم باید کمک کنیم
آرمانها را کنار راهبردها ببینیم
✅فکر میکنم آشنایی با اندیشه راهبردی امامان انقلاب بسی کمک کار ما باشد در این میدان.
💠@msaeedii
سدید/ محمد سعیدی
اکثریت مسئولیتگریز یا اقلیت مسئولیتپذیر؟ (صرفا یک زورآزمایی علمی!) آیا کسی که حاضر نیست هزینه یک
👆این توییت دارد همین ایده را تقویت میکند
اینکه کسی حق نظر دادن و تصمیم گیری دارد که حاضر باشد هزینه بدهد
و شاید دولت و خیلی از مسئولین به همین دلیل تصمیم های جدّی و رادیکال نمیگیرند
نمیخواند هزینهاش را بدهند
شاید