#اثر_گناه ⚪️ ولَقَدْ أَنْزَلْنَآ إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ ۖ وَ مَا يَكْفُرُ بِهَآ إِلَّا الْفَاسِقُونَ(بقره 99) 🔸آنچه بر پیامبر اکرم نازل شده بود، اولا آیه(نشانه) بود و ثانیا بیّن(روشن). ✅ در نتیجه؛ کفر به این آیات روشن اولا عجیب است و ثانیا دلیل خاص می‌خواهد. ♦️ قرآن می‌فرماید: سبب کفر به این آیات روشن، #فسق است. فسق به معنای "خروج" است. کسی که از طاعت حق و راه مستقیم او بیرون می‌رود، فاسق می‌شود. ✅#گناهکاری، انسان را از فطرت دور می‌کند و سبب می‌شود که واضحات هدایت الهی را نفی کند. 🔹پ.ن۱: فسق به معنای مطلق خروج نیست. بلکه به خروجی که ضرر و زیان عظیمی دارد، فسق می‌گویند. با این وجود هر گناهی فسق است چرا که کمترین خروج از صراط مستقیم، ضرر عظیم دارد. 🔹پ.ن۲: "فاسق" گرچه اسم فاعل است اما مفسرین با توجه به قرائنی، آن را صفت مشبهه می‌دانند. پس سبب کفر به آیات روشن خدا، اهل گناه بودن است نه صرفا انجام چند گناه. 🔹پ.ن۳: آیه مذکور #ارتباط دارد با آیه ۲۶-۲۷ بقره. چنانکه علامه فرموده‌اند: (لا يبعد أن يكون اللام في قوله: "الْفاسِقُونَ‌" للعهد الذكري و يكون ذلك إشارة إلى ما مر في أوائل السورة من قوله تعالى: "وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقِينَ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ‌" الآية.) ✍حجت الاسلام و المسلمین سید مهدی لواسانی 📎لینک دعوت به کانال اندیشکده مستعدان https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3

🌕 ویژه تقارن سفرهای نوروزی با ماه مبارک رمضان 🌺احکام روزه‌ی مسافر ۱ ❇️ مسأله ۹۳۶. مسافرت در ماه رمضان هر چند برای فرار از روزه باشد، جایز است، البته بهتر است به سفر نرود؛ مگر اين‌که سفر برای کار نیکو یا لازمی باشد. 🍃معمول مراجع مسافرت برای فرار از روزه را مکروه می‌دانند؛ بلکه آیت‌الله سیستانی مطلق سفر در ماه مبارک را جز در موارد استثناء مکروه می‌دانند👇 🌱آيت‌الله سيستانى: اگر برای فرار از روزه باشد مکروه است، و هم‌چنین است مطلقِ سفر در ماه رمضان، مگر اين‌كه سفر براى حج يا عمره يا استقبال برادر مؤمن يا از بيم تلف مال و يا تلف جان برادر مؤمن يا به جهت ضرورتی باشد. ❇️ مسأله ۹۳۷. کسی که در ماه مبارک رمضان مسافر است، نمی‌‌تواند روزه بگیرد، و واجب نیست برای گرفتن روزه قصد کند که ده روز در جایی بماند. 🍃عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ (علیه‌السّلام) قَالَ: سَمَّى رَسُولُ الله (صلّی الله علیه و آله و سلّم) قَوْماً صَامُوا حِينَ أَفْطَرَ وَ قَصَّرَ عُصَاةً؛ وَ قَالَ: هُمُ الْعُصَاةُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَ إِنَّا لَنَعْرِفُ أَبْنَاءَهُمْ وَ أَبْنَاءَ أَبْنَائِهِمْ إِلَى يَوْمِنَا هَذَا. (الكافي) ❇️ مسأله ۹۳۸. کسی که در ماه رمضان مسافر است، چنان‌چه نمازش قصر باشد، نباید در سفر روزه بگیرد، و اگر نماز را در سفر چهار رکعتی می‌‌خواند (مانند مسافری که در مکانی قصد ماندن ده روز را دارد یا مسافرت شغل اوست) واجب است روزه بگیرد. ❇️ مسأله ۹۳۹. هرگاه روزه‌دار بعد از ظهر مسافرت کند، باید روزه خود را نگه‌‌دارد، امّا اگر پیش از ظهر مسافرت کند در‌‌صورتی‌‌که از شب قبل قصد سفر کرده باشد روزه‌اش باطل است. ولی اگر در روز قصد سفر کرده است، بنابر احتیاط واجب باید روزه بگیرد، و پس از ماه رمضان هم آن را قضا کند. 🍃ملاک تمام و شکسته خواندن در نماز: ملاک تمام و شکسته خواندن در نماز، همان لحظه‌ای است که می‌خواهد نماز بخواند، نه زمانی که اذان گفته می شود، یا نماز قضاء می شود، (نه اوّل و نه آخر وقت)؛ لذا اگر در زمانی که می‌خواهد نماز بخواند مسافر است نماز را باید شکسته بخواند، و اگر در وطن یا مانند آن است باید تمام بخواند. بله؛ اگر نماز قضاء شد، ملاکِ کیفیتِ قضاء (تمام یا قصر)، آخر وقت است. 🌱مثلاً اگر اذان ظهر در تهران ساعت ۱۲:۱۵، و اذان مغرب ساعت ۱۹ است، و شخصی می‌خواهد از تهران (وطن) به قم مسافرت کند، اگر ساعت ۱۳ می خواهد در تهران نماز بخواند، باید نماز را تمام بخواند، و اگر ساعت ۱۵ در مسیر (بعد از حدّ ترخّص) یا در قم می‌خواهد نماز را بخواند باید قصر بخواند، و اگر ساعت ۱۸ به تهران بازگشت، و آن‌گاه خواست نماز را بخواند، باید نماز را تمام بخواند. و اگر نمازش قضاء شد، ملاک آخر وقت است، اگر آخر وقت در وطن بوده، تمام قضاء نماید، و اگر در سفر بوده، قصر قضاء کند. 🍃ملاک صحت و بطلان در روزه: امّا ملاک در روزه؛ لحظه زوال آفتاب و اذان ظهر است؛ که اگر مسافر است روزه صحیح نیست، و اگر در وطن یا مانند آن است باید روزه بگیرد. 🌱عَنْ أَبِي عَبْدِ الله (علیه السلام): إِنْ خَرَجَ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَنْتَصِفَ النَّهَارُ فَلْيُفْطِرْ، وَ لْيَقْضِ ذَلِكَ الْيَوْمَ؛ وَ إِنْ خَرَجَ بَعْدَ الزَّوَالِ فَلْيُتِمَّ يَوْمَهُ. (الكافي؛ ج ۴؛ ص ۱۳۱) 🍃معمول مراجع مثل مرحوم امام و آیت‌الله سیستانی و آیت‌الله مکارم مطلقاً می‌فرمایند که اگر روزه‌دار پيش از ظهر مسافرت كند، وقتی به حدّ تَرَخُّص برسد، نمی‌تواند آن روز را روزه بگیرد؛ چه شب قبل قصد سفر داشته یا نداشته‌ است. 🌱 امّا آیت‌الله خامنه‌ای تفصیل دادند، که در مسأله فوق مذکور است، که: اگر قصد سفر در روز بوده بنابر احتیاط واجب روزه بگیرد، و پس از ماه رمضان آن روز را قضا کند. ❇️ مسأله ۹۴۰. مسافری که از شب قبل قصد سفر کرده و پیش از ظهر به مسافرت می‌‌رود، نمی‌‌تواند تا قبل از رسیدن به حدّ ترخّص روزه خود را افطار کند، و در‌‌صورتی‌‌که پیش از آن افطار کند، بنابر احتیاط کفاره افطار عمدی روزه ماه رمضان بر او واجب است. البته چنان‌چه از حکم مسأله غافل بوده، کفاره ندارد. 🍃دقت شود حدّ ترخّص با مسافت شرعی متفاوت است👇 🌱 بنابر جمع‌بندی مؤسسه موضوع شناسی حدّ ترخّص حدود ۱۳۵۰ متر از آخر شهر است، امّا مسافت شرعی بنابر اختلاف مراجع بین ۴۱ تا ۴۵ کیلومتر متغیّر است. 🌱حضرت آقا: ۴۱ کیلومتر 🌱آیت‌الله مکارم: ۴۳ کیلومتر 🌱آیت‌الله سیستانی: ۴۴ کیلومتر 🌱حضرت امام: ۴۵ کیلومتر ❇️ مسأله ۹۴۱. هرگاه مسافر پیش از ظهر وارد وطن شود یا به جایی برسد که قصد دارد ده روز توقف کند، اگر کاری که روزه را باطل می‌کند انجام نداده باشد، باید روزه بگیرد، و اگر مبطلی انجام داده، باید بعداً قضا کند، ولی اگر بعد از ظهر وارد شود، نمی‌تواند روزه بگیرد. 🖋حجت‌الإسلام و المسلمین استاد اصغری بر محور «رساله نماز و روزه» حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای (دام ظلّه العالی) 📎اندیشکده مستعدان

🌺 احکام روزه‌ی مسافر ۲ ❇️ مسأله ۹۳۸. کسی که در ماه رمضان مسافر است، چنان‌چه نمازش قصر باشد، نباید در سفر روزه بگیرد، و اگر نماز را در سفر چهار رکعتی می‌‌خواند (مانند مسافری که در مکانی قصد ماندن ده روز را دارد یا مسافرت شغل اوست) واجب است روزه بگیرد. ❇️ مسأله ۹۴۱. هرگاه مسافر پیش از ظهر وارد وطن شود یا به جایی برسد که قصد دارد ده روز توقف کند، اگر کاری که روزه را باطل می‌کند انجام نداده باشد، باید روزه بگیرد، و اگر مبطلی انجام داده، باید بعداً قضا کند، ولی اگر بعد از ظهر وارد شود، نمی‌تواند روزه بگیرد. 🍃 یکی از مسائل پرتکرار در این ایام، مسافرت و اقامت ده روزه است، لذا مسائل مرتبط با این بحث تقدیم می‌شود. ❇️ مسأله ۵۲۶. در صورت تحقق یکی از موارد زیر سفر پایان یافته و باید نماز را تمام خواند (قواطع سفر): ۱. عبور از وطن ۲. قصد اقامت حداقل ده روز در یک مکان، یا علم به آن ۳. ماندن سی روز در یک مکان، در حال تردید و بدون قصد اقامت ده روز. 2⃣ قصد اقامت ده روزه 🍃 این عنوان چند قید دارد: ۱. قصد یا علم و اطمینان ۲. اقامت ۳. ده روز (مقصود از روز) ۴. پی‌درپی و مستمرّ ۵ مکان واحد ❇️ مسأله ۵۵۸. اگر مسافر قصد کند در مکانی ده روز اقامت کند، باید نماز را در آن‌جا تمام بخواند؛ امّا اگر بدون قصد و یا در حال تردید ده روز بماند، نمازش قصر است. 🍃 یکی از نکات کلیدی تصمیم جدّی بر اقامت ده روزه است. ❇️ مسأله ۵۵۹. اگر انسان قصد اقامت ده روزه نکرده است، ولی یقین یا اطمینان دارد که ده روز در مکانی خواهد ماند، باید نماز را تمام بخواند. امّا اگر فقط گمان دارد که می‌‌ماند؛ نمازش قصر است. 🍃 علم و اطمینان در حکم قصد است؛ و قصد باید همراه با اطمینان باشد. ❇️ مسأله ۵۶۰. ده روز اقامت باید متوالی و پشت سر هم باشد، و بین آن قصد سفری را که موجبِ قصر نماز است نداشته باشد. بنابراین اگر قصد دارد پنج روز در محلی بماند، سپس به ده فرسخی برود و برگردد و مجدداً پنج روز دیگر بماند، قصد اقامت محقق نمی‌شود و از ابتدا نمازش قصر است. ❇️ مسأله ۵۶۱. اگر هنگام قصد اقامت تصمیم داشته باشد که در بین ده روز از محلّ اقامت خارج شود، و به مسافتی کمتر از چهار فرسخ برود (یعنی قصد خروج به مقدار کمتر از مسافت شرعی مقارن با قصد اقامت ده روز است)، درصورتی‌‌که قصد داشته باشد به مقداری خارج شودکه عرفاً با ماندن ده روز در یک‌جا منافات ندارد؛ مانند این‌که بخواهد در این مدت دو سه بار، و هر بار حداکثر به مدّت نصف روز خارج شود، به قصد اقامت او خللی وارد نمی شود و نمازش تمام است. 🍃 در میزان زمانی که مخلّ به اقامت نیست بین مراجع اختلاف است: 🌱 مرحوم امام: در بين ده روز فقط يک مرتبه برود، و بيش از ۲ ساعت رفتن و برگشتن را طول ندهد 🌱 آیت‌الله سيستانى: اگر مدّت رفتن و آمدنش به اندازه‌‌ای باشد كه در نظر عرف با اقامت ده روز منافات ندارد، نماز را تمام بخواند، و چنان‌چه منافات داشته باشد نماز را شكسته به جا آورد. مثلًا اگر از اوّل قصد داشته باشد كه تمام يک روز يا تمام يک شب از آن‌جا خارج شود با قصد اقامت منافات دارد و بايد نماز را شكسته به جا آورد، ولى چنان‌چه قصدش اين باشد كه مثلًا در نصف روز خارج شده و سپس برگردد، هر چند برگشتنش بعد از رسيدن شب باشد، بايد نماز را تمام به جا آورد؛ مگر در صورتی‌‌که اين طور خارج شدن او به مقداری تكرار شود كه عرفاً بگويند در دو جا يا بيشتر اقامت دارد. 🌱 آیت‌الله مکارم: قصد اقامت در دو محل نزدیک به هم به فاصله ۳ الى ۴ کیلومتر مانعى ندارد، ولى بیش از این تا قبل از ۲۱.۵ کیلومتر (حدّ مسافت شرعى) تنها مى‌تواند روزى یکى دو ساعت برود و برگردد، (این‌گونه اقامت را چه از ابتدا قصد کند یا نه، تفاوتى ندارد)، مگر این‌که بعد از گذشتن ده روز یا بعد از خواندن یک نماز چهار رکعتى به جایى که کمتر از چهار فرسخ است برود و به محلّ اقامت خود بازگردد که در این صورت باید نماز را تمام بخواند. ❇️ مسأله ۵۶۲. مراد از "روز" در اقامت ده روز، معنای عرفی آن؛ یعنی از طلوع تا غروب خورشید است. بنابراین اگر فردی هنگام طلوع خورشید وارد مکانی شود و قصد کند تا غروب روز دهم آن‌جا بماند، نمازش تمام است و لازم نیست که شب اول و آخر نیز در آن‌جا باشد. 🍃در مراد از روز اختلاف است: 🌱معمول مراجع، مرحوم امام، آیت‌الله سیستانی و مکارم: روز شرعی، از طلوع فجر 🌱حضرت آقا: روز عرفی، از طلوع آفتاب ❇️ مسأله ۵۶۴. اگر مسافر بخواهد مقداری (هرچند به اندازه یک ساعت) کمتر از ده روز بماند، برای تحقق قصد اقامت کافی نبوده و نمازش قصر است. ❇️ مسأله ۵۶۵. کسی که قصد اقامت ده روز کرده، پس از اتمام ده روز تا زمانی که از آن محل خارج نشده، نمازش تمام است و نیاز به قصد مجدد ندارد. 🖋حجت‌الإسلام و المسلمین استاد اصغری بر محور «رساله نماز و روزه» حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای (دام ظلّه العالی) 📎اندیشکده مستعدان

🌺 احکام روزه‌ی مسافر ۳ ❇️ مسأله ۹۳۸. کسی که در ماه رمضان مسافر است، چنان‌چه نمازش قصر باشد، نباید در سفر روزه بگیرد، و اگر نماز را در سفر چهار رکعتی می‌‌خواند (مانند مسافری که در مکانی قصد ماندن ده روز را دارد یا مسافرت شغل اوست) واجب است روزه بگیرد. 🍃یکی از مسائل پرتکرار در این ایام، مسافرت و اقامت ده روزه است، لذا مسائل مرتبط با این بحث تقدیم می‌شود. ❇️ مسأله ۵۲۶. در صورت تحقّق یکی از موارد زیر سفر پایان یافته و باید نماز را تمام خواند (قواطع سفر): ۱. عبور از وطن ۲. قصد اقامت حدّاقل ده روز در یک مکان، یا علم به آن ۳. ماندن سی روز در یک مکان، در حال تردید و بدون قصد اقامت ده روز. 2⃣ قصد اقامت ده روزه 🍃این عنوان چند قید دارد: ۱. قصد یا علم و اطمینان ۲. اقامت ۳. ده روز (مقصود از روز) ۴. پی‌درپی و مستمرّ ۵ مکان واحد 🍃 در جزوه احکام روزه مسافر ۱ ضمن مسأله ۵۵۸ تا ۵۶۵ بخشی از این قیود مطرح شد، امّا باقی آن👇 ❇️ مسأله ۵۶۶. اگر شخصی بعد از طلوع خورشید، وارد مکانی شود که می‌‌خواهد ده روز در آن‌جا بماند، به اندازه‌‌ای که هنگام ورود از طلوع خورشید گذشته، باید از طلوع خورشید روز یازدهم بگذرد تا ده روز کامل شود؛ بنابراین اگر روز اول سه ساعت بعد از طلوع خورشید وارد مکانی شود، چنان‌چه قصدش این باشد که روز یازدهم تا سه ساعت بعد از طلوع خورشید آن‌جا بماند، نمازش کامل است. 🍃به دو صورت ده روز کامل محاسبه می‌شود: ۱. از طلوع آفتاب (یا طلوع فجرِ) روز اول تا مغرب روز دهم ۲. تلفیقی (بخشی که از روز اول ناقص بوده است، در روز یازدهم جبران شود) ❇️ مسأله ۵۶۷. مکان اقامت ده روز باید از نظر عرف یک مکان باشد، و صرف اتصال دو مکان (مانند دو شهر یا دو روستا) به یکدیگر در صورتی‌‌که عرفاً یک مکان حساب نشود، کفایت نمی‌کند. 🍃معمول مراجع مکان واحد برای اقامت را شرط می‌دانند، امّا آیت‌الله مکارم می‌فرمایند: "قصد اقامت در دو محل نزدیک به هم به فاصله سه الى چهار کیلومتر مانعى ندارد." ❇️ مسأله ۵۶۸. اگر شهری که در آن قصد اقامت کرده، از شهرهای بزرگ و دارای محلّات به‌هم پیوسته باشد، چنان‌چه بخواهد بین محلّات آن تردّد کند، خللی به یکی بودن مکان وارد نمی‌شود. 🍃 قیود پنج‌گانه‌ای که مطرح شد باید احراز شود، و با شکّ در تحقّق آن‌ها نماز قصر است👇 ❇️ مسأله ۵۶۹. در صورت شکّ در وحدت مکان اقامت، نماز قصر است. ❇️ مسأله ۵۷۰. اگر قصد ماندن ده روز در مکانی مشروط به تحقّق امری مشکوک یا مظنون باشد، قصد اقامت محقّق نمی‌شود و نماز قصر است؛ مانند کسی که ده روز ماندنش را به آمدن دوستش مشروط کند در حالی‌‌که نمی‌داند او می‌‌آید یا نه یا حتی گمان دارد که او می‌‌آید. ❇️ مسأله ۵۷۱. اگر قصد اقامت ده روز داشته باشد ولی احتمال دهد که مانعی به وجود بیاید و نتواند ده روز بماند، درصورتی‌که این احتمال، ضعیف باشد و مورد اعتنای عقلاء نباشد، قصد اقامت او محقّق می‌شود و نمازش تمام است، ولی اگر احتمال ضعیف نباشد و نزد عقلاء قابل توجّه باشد، قصد اقامت محقّق نمی‌شود و نماز قصر است. 🍃ملاک اصلی اطمینان به اقامت ده روزه است، و با احتمال ضعیف این اطمینان باقی است و نماز تمام است. ❇️ مسأله ۵۷۲. اگر کسی قصد دارد تا روز معیّنی (مثلاً تا آخر ماه) در مکانی بماند و در واقع تا آن زمان ده روز باشد، اگر چه نداند ده روز است، قصد اقامت محقّق شده و نمازش تمام است؛ هر چند احتیاط مستحب آن است که نماز را جمع بخواند. 🍃در مسأله فوق در واقع قصد اقامت ده روز واقعاً تحقّق یافته است، ولو خود فرد توجّه نداشته است، لذا نماز تمام است. امّا در مسأله ذیل برعکس است، و در واقع قصد ده روز نشده است، لذا نماز قصر است👇 ❇️ مسأله ۵۷۳. اگر قصد دارد که تا روز معیّنی؛ مثلاً تا دوشنبه (نه بیشتر) در مکانی بماند و به تصور این‌که تا آن زمان ده روز است، قصد ده روز کند (در حالی که کمتر می‌‌باشد)، در این صورت نمازش قصر است. پس اگر در وقت متوجه شد باید نمازش را اعاده کند، و اگر خارج وقت متوجه شد بنابر احتیاط واجب قضا کند. ❇️ مسأله ۵۷۴. اگر شخصی قصد دارد در مکانی ده روز بماند و تصور ‌‌کند تا فلان روز، ده روز می‌‌شود (در حالی‌‌که از ده روز کمتراست) ولی قصد او به‌گونه‌ای است که اگر بداند تا آن زمان ده روز نمی‌‌شود، حتماً روزهای بعد را هم می‌‌ماند تا ده روز کامل شود، در این صورت نمازش تمام است. ❇️ مسأله ۵۷۵. تحقّق قصد اقامت ده روزه مشروط به خواندن نماز نیست، بنابراین چنان‌چه حائض یا نفساء قصد اقامت ده روزه کند قصدش صحیح و معتبر است، و ایامی را که نماز نمی‌‌خواند جزء ده روز محاسبه می‌‌شود. ❇️ مسأله ۵۷۶. اگر مسافر هنگامی که مشغول خواندن نماز قصر است، قصد اقامت ده روزه کند، باید نماز را چهار رکعتی تمام کند. 🖋حجت‌الإسلام و المسلمین استاد اصغری بر محور «رساله نماز و روزه» حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای (دام ظلّه العالی) 📎اندیشکده مستعدان

🌺 احکام روزه‌ی مسافر ۴ 🍃 یکی از مسائل پرتکرار در این ایام، مسافرت و اقامت ده روزه است، لذا مسائل مرتبط با این بحث تقدیم می‌شود. ❇️ مسأله ۵۲۶. در صورت تحقّق یکی از موارد زیر سفر پایان یافته و باید نماز را تمام خواند (قواطع سفر): ... 2⃣ قصد اقامت حدّاقل ده روز در یک مکان، یا علم به آن 🍃 این عنوان چند قید دارد: ۱. قصد یا علم و اطمینان ۲. اقامت ۳. ده روز (مقصود از روز) ۴. پی‌درپی و مستمرّ ۵ مکان واحد 🍃 در جزوه احکام روزه ۲۴ و ۲۵ ضمن مسأله ۵۵۸ تا ۵۷۶ این قیود بیان شد، امّا باقی مطالب👇 ◀️ عدول از قصد اقامت 🍃 نکته اساسی این است که اگر عدول از قصد اقامت قبل از خواندن یک نماز چهار رکعتی اداء صحیح صورت پذیرد، نماز قصر می‌شود، امّا اگر بعد از آن انجام گیرد، تا مادامی که سفر جدیدی شروع نشده نماز تمام است، و به تبع روزه هم صحیح است. ❇️ مسأله ۵۷۷. مسافری که قصد اقامت ده روزه دارد، اگر پیش از خواندن یک نماز چهار رکعتی یومیه به صورت اداء از قصدش برگردد یا مردّد شود، نمازش قصر است. 🍃 توجه‌ شود این نماز سه قید دارد: 1⃣ چهاررکعتی 2⃣ اداء 3⃣ صحیح هر کدام از این قیود نباشد کافی نیست، در مسائل بعد تفصیل این قیود می‌آید👇 ❇️ مسأله ۵۷۸. کسی که قصد اقامت ده روزه کرده است، پس از خواندن یک نماز چهار رکعتی یومیه به صورت ادا، تا زمانی که در آن مکان است، نمازش تمام است، حتی اگر از قصدش برگردد و نخواهد ده روز در آن‌جا بماند. اما اگر فقط نماز صبح یا مغرب خوانده و سپس منصرف شده، نمازش قصر است. 🍃 در مسأله فوق قید 1⃣ چهاررکعتی نیست. ❇️ مسأله ۵۷۹. اگر هنگام خواندن اولین نماز چهار رکعتی، از ماندن ده روز منصرف شود و بخواهد کمتر از آن بماند، نمازش تبدیل به قصر می‌‌شود. بنابر این اگر تصمیم او قبل از رسیدن به رکعت سوّم باشد، باید نماز را به صورت قصر تمام ‌کند، و چنان‌چه در رکعت سوّم قبل از رکوع باشد، بنابر احتیاط واجب باید بنشیند و نماز را به صورت قصر تمام کند و دوباره نماز را به صورت قصر اعاده کند، و اگر وارد رکوعِ رکعت سوم شده باشد، نمازش باطل است. 🍃 در صحّت روزه، ملاک اذان ظهر است، لذا اگر تا اذان وظیفه نمازش تمام بود، به تبع روزه هم صحیح است👇 ❇️ مسأله ۵۸۰. کسی که قصد اقامت ده روز کرده است، اگر روزه بگیرد و قبل از خواندن نماز چهار رکعتی از قصدش منصرف شود، در صورتی که انصراف بعد از زوال باشد، روزه‌‌اش صحیح است، ولی اگر قبل از زوال باشد، روزه باطل است. 🍃 البته روزهاى بعد نمی‌تواند روزه بگيرد. ❇️ مسأله ۵۸۱. کسی که بعد از قصد اقامت، نماز چهار رکعتی از او فوت شود و بدون این‌که نماز چهار رکعتی دیگری به صورت ادا بخواند، از ماندن منصرف شود، باید نمازهای بعدی را به صورت قصر بخواند، ولی آن نماز را حتی در سفر باید به صورت تمام قضا کند. 🍃 در مورد نمازی که فوت شده، چون مکلّف به تمام بوده، و در آن حال فوت شده، دلیل "اقض ما فات کما فات" می‌گوید باید تمام قضاء شود ❇️ مسأله ۵۸۲. در مسأله قبل اگر نماز را در همان سفر به صورت تمام قضا کند و پس از آن از ماندن منصرف شود، این نماز قضای چهار رکعتی برای تمام بودن نمازهای بعدی کافی نیست، و نمازش قصر است. 🍃 در مسأله فوق قید 2⃣ اداء نیست. ❇️ مسأله ۵۸۳. اگر بعد از خواندن یک نماز چهار رکعتی از قصد اقامت برگردد، در صورتی‌‌که معلوم شود نمازش باطل بوده، وظیفه‌‌اش قصر است. 🍃 در مسأله فوق قید 3⃣ صحیح نیست. ❇️ مسأله ۵۸۴. اگر بعد از گذشت وقت نماز چهار رکعتی، از قصد اقامت برگردد و شک کند در وقت گذشته نماز خوانده یا نه؟ باید بنا بگذارد بر این‌که نماز را به صورت تمام خوانده است، و نمازهای بعد را هم به صورت تمام به‌‌جا ‌‌آورد. 🍃 در مسأله فوق قاعده "فراغ" جاری می‌شود، در نتیجه حکم می‌شود که نماز به صورت صحیح خوانده شده است، پس احکام آن نیز اجراء می‌شود. ❇️ مسأله ۵۸۵. اگر بعد از عدول از قصد اقامت، شک کند که قبل از عدول، یک نماز چهار رکعتی خوانده یا نه، نمازش قصر است. 🍃 در اين‌جا استصحاب عدمی جاری می‌شود، در نتیجه حکم به عدم می‌شود و احکام آن اجراء می‌شود. ◀️ خروج از محل اقامت ❇️ مسأله ۵۸۶. اگر پس از تحقق قصد اقامت، بخواهد به مقدار کمتر از چهار فرسخ (حتّی به مدت یک روز یا بیشتر) از محلّ اقامت خارج شود، اشکال ندارد، و به قصد اقامت خلل وارد نمی‌کند. ❇️ مسأله ۵۸۷. اگر پس از تحقق اقامت (چه بین ده روز اول یا بعد از آن) تصمیم بگیرد به کمتر از چهار فرسخ برود و قصد داشته باشد دوباره به محلّ اقامت (به این عنوان که محلّ اقامت است) برگردد، در مسیر رفت و برگشت و در مقصد و محلّ اقامت، نمازش تمام است. 🛑اختلافات ریزی در مسائل فوق بین فقهاء وجود دارد. (به تحریر الوسیلة، منهاج الصالحين و کتب فتوایی مراجعه شود) 🖋حجت‌الإسلام و المسلمین استاد اصغری بر محور «رساله نماز و روزه» حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای (دام ظلّه العالی) 📎اندیشکده مستعدان

#نعمت_داران ⚪️صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ (فاتحه ۷) در سوره مبارکه حمد از خداوند درخواست می‌کنیم که ما را به راه کسانی که به آنها نعمت داده شده، هدایت فرماید. ❓افرادی که به آنها نعمت داده شده، چه کسانی هستند؟ ✅خداوند در آیه ۶۹ سوره مبارکه نساء به معرفی آنها پرداخته است: ⚪️وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا (نساء ۶۹) در آیه شریفه چهار گروه را به عنوان کسانی که به آنها نعمت داده شده، معرفی می‌کند: 1⃣ پیامبران. 2⃣ کسانی که در قول و فعل خود بسیار صادق هستند به این معنا که به جز حق نمی‌گویند و به جز حق عمل نمی‌کنند. 3⃣ شاهدان اعمال. 4⃣ کسانی که اهل عمل صالح هستند. پ.ن1⃣: این چهار گروه به #ترتیب_درجات خود ذکر شده اند. پ.ن2⃣: در روایات مصادیقی برای این چهار گروه ذکر شده است. طبق بعضی از روایات مصداق بارز "صدیقین" #امیرالمؤمنین و #اهل_بیت علیهم السلام هستند. همچنین در برخی از روایات، #اصحاب اهل بیت را مصداق "صالحین" شمرده اند. روشن است که این روایات از باب تعیین مصداق است نه اینکه مفهوم عام آیه را ضیق کنند. ✍حجت الاسلام و المسلمین سید مهدی لواسانی 📎لینک دعوت به کانال اندیشکده مستعدان https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3

#ولایت_امیرالمومنین ⚪️ يا بَنِيٓ إِسْرَآئِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِيٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَوْفُوا بِعَهْدِيٓ أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ(بقره 40) 🔶به عهد من وفا کنید تا در مقابل من هم به عهد شما وفا کنم "عهد خدا" و "عهد انسان" مصادیق فراوانی دارد که یکی از مهمترین آنها در روایت ذیل بیان شده است: ✅عن أبي عبدالله(عليه‌السلام) في قول الله عزّوجلّ: (أوْفوا بعهدي) "بولاية أميرالمؤمنين" (أُوف بعهدكم) "أوف لكم بالجنّة" 🔹پ.ن۱: آیه با خطاب "یا بنی‌اسرائیل" شروع می‌شود اما پیام آیه عامّ است چنانکه روایات به آن اشاره دارد. 🔹پ.ن۲: با توجه به تذکر نعمت ها در ابتدای آیه، یکی دیگر از مصادیق اوفوا بعهدی "شکر نعمت" و از مصادیق اوف بعهدکم "فزونی نعمت" است. ✍حجت الاسلام و المسلمین سید مهدی لواسانی 📎لینک دعوت به کانال اندیشکده مستعدان https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3

🔰حکیم ابوالقاسم فردوسی اگر چشم داری به دیگر سرای به نزد نبی و علی گیر جای گرت زین بد آید گناه منست چنین است و این دین و راه منست برین زادم و هم برین بگذرم چنان دان که خاک پی حیدرم دلت گر به راه خطا مایلست ترا دشمن اندر جهان خود دلست نباشد جز از بی‌پدر دشمنش که یزدان به آتش بسوزد تنش هر آنکس که در جانش بغض علیست ازو زارتر در جهان زار کیست شاهنامه فردوسی، آغاز کتاب، بخش هفتم، گفتاری در ستایش پیغمبر صلی الله علیه و آله 📎لینک دعوت به کانال اندیشکده مستعدان https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3

#شب_مبارک ⚪️ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ (دخان ۳) قرآن کریم در #شب_مبارک نازل شده است. ✅از آیه شریفه "إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ (قدر ۱)" و روایت "أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبٰارَكَةٍ » قَالَ نَعَمْ لَيْلَةُ اَلْقَدْرِ وَ هِيَ فِي كُلِّ سَنَةٍ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فِي اَلْعَشْرِ اَلْأَوَاخِرِ فَلَمْ يُنْزَلِ اَلْقُرْآنُ إِلاَّ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ (کافی ج۵ ص۱۵۷)" برداشت می‌شود که مقصود از این شب، همان شب قدر است. ✅مراد از مبارک بودن شب قدر این است که ظرفیت خیر کثیر دارد و به راستی قرآن کریم همان خیر کثیر است. همچنین آیه شریفه "لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ (قدر ۳) و کلام امام باقر عليه‌السلام "قُلْتُ «لَيْلَةُ اَلْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ» أَيُّ شَيْءٍ عُنِيَ بِذَلِكَ فَقَالَ اَلْعَمَلُ اَلصَّالِحُ فِيهَا مِنَ اَلصَّلاَةِ وَ اَلزَّكَاةِ وَ أَنْوَاعِ اَلْخَيْرِ خَيْرٌ مِنَ اَلْعَمَلِ فِي أَلْفِ شَهْرٍ لَيْسَ فِيهَا لَيْلَةُ اَلْقَدْرِ (کافی ج۵ ص۱۵۷)" می‌تواند مفسر مبارک بودن این شب باشد. ✍حجت الاسلام و المسلمین سید مهدی لواسانی 📎لینک دعوت به کانال اندیشکده مستعدان https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3

🔰 ثواب قرائت سورة عنكبوت و روم‏ در شب 23 ماه رمضان بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْعَنْكَبُوتِ وَ الرُّومِ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ لَيْلَةَ ثَلَاثَةٍ وَ عِشْرِينَ فَهُوَ وَ اللَّهِ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ لَا أَسْتَثْنِي فِيهِ أَبَداً وَ لَا أَخَافُ أَنْ يَكْتُبَ اللَّهُ عَلَيَّ فِي يَمِينِي إِثْماً وَ إِنَّ لِهَاتَيْنِ السُّورَتَيْنِ مِنَ اللَّهِ مَكَاناً. منبع: ثواب الاعمال و عقاب الاعمال شیخ صدوق ص ۱۰۹ ترجمه: « امام صادق (ع) فرمودند: ای ابامحمد! هر کسی سوره عنکبوت و روم را در شب بیست و سوم ماه رمضان بخواند، به خدا سوگند از بهشتیان خواهد بود و بر این سخن «ان‌شاء الله» نمی‌گویم و‌ ترس آن ندارم که خداوند بر سوگند من گناهی نویسد و به راستی این دو سوره نزد خداوند جایگاهی رفیع دارد» 📎لینک دعوت به کانال اندیشکده مستعدان 🆔https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3 ❇️ عضو کانال اندیشکده مستعدان شوید

📌توصیه اهل بیت علیهم السلام برای سفر: صدقه 🔆عَنْهُ [احمد بن محمد خالد برقی] عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ يَقْطِينٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ أَحَدِهِمَا عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ قَالَ: كَانَ أَبِي إِذَا خَرَجَ يَوْمَ اَلْأَرْبِعَاءِ مِنْ آخِرِ اَلشَّهْرِ وَ فِي يَوْمٍ يَكْرَهُهُ اَلنَّاسُ مِنْ مُحَاقٍ أَوْ غَيْرِهِ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ ثُمَّ خَرَجَ . احمد بن محمد خالد برقی در کتاب نوادر به سند خود از عبد اللّٰه بن سليمان،از يكى از آن دو امام عليهما السّلام نقل كرده است كه فرمودند: «پدرم هر وقت مى‌خواست روز چهارشنبه‌ى آخر ماه و هر روزى كه #مردم مسافرت را به جهت #قمر_در_عقرب يا #سبب_ديگرى خوب نمى‌دانند مسافرت كند، صدقه مى‌داد و سپس حركت مى‌كرد.» 🔆عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ اَلْحَجَّاجِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : تَصَدَّقْ وَ اُخْرُجْ أَيَّ يَوْمٍ شِئْتَ. عبد الرحمان بن حجّاج گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: صدقه بده و هروقت كه خواستى راهى سفر شو. 📚الکافي, جلد۴, صفحه۲۸۳ 🍃پی نوشت: (برخی مراجع چون آیت الله العظمی سیستانی سفر در ماه رمضان را مطلقا مکروه میدانند؛ ولی عموم مراجع فقط سفر به نیت فرار از روزه را مکروه دانسته اند) 📎لینک دعوت به کانال اندیشکده مستعدان https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3

📌توصیه اهل بیت علیهم السلام برای سفر: توکل و‌ توجه به خدای متعال 🔆مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ فَضَّالٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ اَلْجَهْمِ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِذَا خَرَجْتَ مِنْ مَنْزِلِكَ فِي سَفَرٍ أَوْ حَضَرٍ فَقُلْ «بِسْمِ اَللَّهِ» «آمَنْتُ بِاللَّهِ» «تَوَكَّلْتُ عَلَى اَللّٰهِ» «مٰا شٰاءَ اَللّٰهُ» «لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ» فَتَلَقَّاهُ اَلشَّيَاطِينُ فَتَنْصَرِفُ وَ تَضْرِبُ اَلْمَلاَئِكَةُ وُجُوهَهَا وَ تَقُولُ مَا سَبِيلُكُمْ عَلَيْهِ وَ قَدْ سَمَّى اَللَّهَ وَ آمَنَ بِهِ وَ تَوَكَّلَ عَلَيْهِ وَ قَالَ «مٰا شٰاءَ اَللّٰهُ» لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ . حسن بن جهم از حضرت رضا عليه السلام حديث كند كه فرمود: چون (خواستى) از منزلت بيرون روى در سفر باشد يا در حضر بگو: «بسم اللّٰه» «آمنت باللّٰه» « تَوَكَّلْتُ‌ عَلَى اَللّٰهِ‌»، «ما شاء اللّٰه» «لا حول و لا قوة الا باللّٰه». پس شياطين به او برخورند و باز گردند و فرشتگان بر روى آنها بزنند و بگويند: چه راهى شما بدو داريد در صورتى كه او نام خدا را برده و به او ايمان آورده و بر او توكل كرده و گفته است: «ما شاء اللّٰه لا حول و لا قوة الا باللّٰه». 📚الکافي, جلد۲, صفحه۵۴۳ 📎لینک دعوت به کانال اندیشکده مستعدان https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3