بلاخره باید یجایی آدم مورد علاقه‌ات بزنه تو ذوقت تا به خودت بیای، روال زندگی همینه.

-

در محفل زمانه چو شمعیم در گداز.

آهن‌دلی! وگرنه غزل های خویش را بر کوهِ سخت خواندم و بسیار گریه کرد.

می‌خوام انقدر با من راحت باشی که وقتی کنار منی به موسیقی مورد علاقه‌ت گوش بدی و جوری که دوست داری لباس بپوشی. وقتی خواستی باهام حرف بزنی فکر نکنی مزاحمی، فکر نکنی چی رو بگی و‌چی رو نه. می‌خوام بدونی که من همیشه باحوصله به تمام حرف‌ها و نگرانی‌هات گوش می‌دم و براشون ارزش قائلم. چیزهایی که توی سرت می‌گذره رو بهم بگی. جلوی من واقعی ترین نسخه ی خودت باشی در حالی که دستات توی دستامه ترس‌هات رو باهام قسمت کنی.

-