_

اگرچه نیست وصالی ، ولی خوشم به خیالت ؛

شاهد مرگ غم انگیز بهارم چه کنم؟ ابر دلتنگم اگر زار نبارم چه کنم؟ نیست از هیچ طرف راه برون شد زشبم زلف افشان تو گردیده حصارم چه کنم؟ از ازل ایل وتبارم همه عاشق بودند سخت دلبسته ی این ایل وتبارم چه کنم؟ من کزین فاصله غارت شده ی چشم تو ام چون به دیدار تو افتد سرو کارم چه کنم؟ یک به یک با مژه هایت دل من مشغول است میله های قفسم را نشمارم چه کنم؟

ترسم چو بازگردی از دست رفته باشم..؛)))

یک شبی رد شدی از کوچه ی متروکه‌ی ما کوچه نه ، بعدِ تو حالاتِ محل ریخت بهم :))

اون پیام نداد،منم دیگه پیام ندادم.. دیگه هیچوقت حرف نزدیم؛

آیا قلب بیشتر از ذهن شایسته آلزایمر نیست؟

روزت مبارک قوی ترین ظرافت جهان..(:

تورا دارم چه غم دارم . .

یک عمر گذشت و عاقبت فهمیدیم ؛ از دل نرود هر آنکه از دیده برفت .. !

زبان مشترک عاشقان اگر اشک است به جای شعر، به جای ترانه، گریه کنیم نه دست من به سر زلف او رسید نه تو بیا رقیب! بیا شانه شانه گریه کنیم ...

لا به لای خنده های جمع یادت میکنم خیره ماندن ها به نقش روی قالی ساده نیست