البته کی میدونه؟
شاید یکی مثل ونگوگه
نمیخوام با تعصب بهش نگاه کنم ولی این هنرش خیلی خاص و عجیب هست، مردم زمان ما شاید درکش نکنن، شاید به جو بگن روانی (که واقعا هست ولیخب)، این اتفاق های برای ونگوگ هم افتاد، البته با یسری تفاوت های خیلی بزرگی ولی خب مهم اینه که تاریخ تکرار میشه
من افتخار میکنم در عصر جو هستم 👍
میگم حالش خوب نیست منظورم اینه
این اهنگ رو بعد از سالها چند ماه پیش (دو ماه اینا) بیرون داد و یه تیکه از متنش واقعا عجیبه (جدای از صدا های ازار دهنده ی خود موسیقی که روانیم کرد به معنای واقعی کلمه،هنوز نتونستم کامل گوش کنم حقیقتش از این افکت ها و اینا خوشم نمیاد و این سلیقه ی شخصی من هست ولی باید به این اهنگ یه فرصت داد تا خودشو ثابت کنه، هرچقدر هم که در نگاه اول اشغال و عجیب بنظر بیاد) و بر اساس چیزی که من بهش معتقدم اینا حرف های دل خودشه، به یسری دلایلیییییی، خب اعتقاداتم بمونه برای خودم چون چرت و پرت زیاد میگم، ولی بهش فکر کنید
پس یا جو واقعا خاصه یا یه روانیه و حق با دوستم بود (خب واقعا روانیه ولی بیماری های روانی اسمشون فقط بد رفته... به کسی صدمه جدی اصلا نزده، و احتمالا هرگز نمیزنه ❤)
منظورم اینه که، جو ممکنه یسری کار های عجیب و بد زیادی کرده ولی واضحه قصد و نیت بدی نداشته، کاملا واضحه، واضحه دست خودش نبوده و خودش نمیدونسته اصلا داره چکار میکنه
از متن اهنگ هایی که با جون و دل براشون مایع میزاره واضحه قلب مهربونی داره ولی نمیتونه افکار و گاهی رفتار هاشو کنترل کنه
این چیزیه که من رو میسوزونه
اخه ادم با چنین حجم از خلاقیت و هنری نباید به سلامت روانش برسه؟
