نیم ساعته تو گوشی دارم یه چیزی میگردم، بعد الان در حین گشتن یهو میگم اصن داشتم دنبال چی میگشتم. و واقعا یادم نیست میخواستم چی پیدا کنم
این جایی که الان هستم و رسیدم، با اینکه من بهش قانع نیستم و به چشمم نمیاد، ولی جای کم و کوچیکی نیست؛ راحت هم بهش نرسیدم. حتی شاید خیلیا کلی تلاش بکنن و آرزوشون باشه که به اینجا برسن. درسته خود هدفی که داشتم نیست، ولی مسیر خوبیه به سمت هدفم؛ و در کل دوسش دارم. ولی الان یکی از گزینههای رو میز که کاملا هم جدی بهش فکر میکنم اینه که از دانشگاه انصراف بدم!
من یه چیزی گفتم؛ که حاضرم از همهچی بگذرم. شاید اصن خیلیا هم جدی نگرفتنش؛ ولی مَرده و حرفش، سر حرفم هم هستم. حالام جدی بهش فکر میکنم و سبک سنگین میکنم؛ و اگر لازم باشه و قدمی باشه واسه نزدیک شدن(و زودتر نزدیک شدن) به خواستهم، از علایقم هم میگذرم...