یه گروه فامیلیه واسه خانواده طرف پدریه(عمو زاده های بابام و...)، اصن نمی‌دونم از کجا رفتم اونجا و کی اد کرده منو. خیلی وقته هستم ولی تو اونیکی اکانتمه که استفاده نمی‌کنم. حالا امشب شانسی دستم خورد رفتم، گفتم بذار پیاماشو رد کنم. دیدم بله همه اومدن روز دانشجو رو تبریک بگن، تبریک به فلانی خانمِ عزیز و دانشجوهای گروه. حالا تو گروه کلا دوتا دانشجو هستا، یکیش منم و یکیشم ایشون:)

چی بگم والا

قبل اینکه بیام ایتا، تو اینستا چرخ می‌زدم؛ یه پستی دیدم خوشم اومد اسکرین گرفتم واستون بفرستم. بعد اومدم دیدم عه، پیش زمینه‌ش هم اینجا آماده‌ست😂

ولی انصافا به جون تک بچه‌م قبل دیدن اون پیاما تصمیم داشتم بفرستمش والا

!

ولی بچه‌ها واقعا راسته که می‌گن خیلی از مردا تنها دسته گلی که هدیه می‌گیرن سر قبرشونه:))

این عکسا واسه امروزه، و با اینکه همین امروز دیدمش، ولی یهو دلم براش تنگ شد. نیاز دارم که بود و بغلش می‌کردم و تو بغلم می‌خوابید، نازش می‌کردم و باهاش حرف می‌زدم:))

غمتون به‌خیر؛)

به قول آقای فرهاد مهراد: جمعه از ابر سیاه خون می‌چکه

حالا غروب جمعه هم باشه

جمعه‌ی سردِ پاییزی هم باشه