بذارین یه مثال واضح‌تر و ساده‌تر بگم که خوب متوجه بشین. شما اگه بغل دستتون یه تراکتور روشن کنن بذارن، صداش خیلی زیاده و اذیتتون می‌کنه. بعد چن دیقه انگار به صدا عادت می‌کنین. شاید همچنان اذیتتون کنه، موقع حرف زدن بلند حرف بزنین، موقع شنیدن حرف بقیه نزدیک‌تر برین، ولی عادی می‌شه. اینطور موارد نمی‌دونم پیش اومده واستون یا نه، ولی بعد چن دیقه عادت می‌کنین به سر و صدا، بعد عادت کردن بهش هم، وقتی که صدا رو قطع می‌کنن یه لذت خاصی داره؛ انگار آسوده و راحت شدین.

حالا فرض کنین یه خرمگس تا صبح یکسره تو اتاقتون دور بزنه. صدای بلندی نداره؛ اذیت هم نمی‌کنه صداش آدمو. ولی چن دیقه نگذشته آدم دیوونه می‌شه از صداش. حاضره خونه رو با بولدوزر تخریب کنه فقط صدای اون کوفتی خفه شه😂

منظورم از اینکه اذیت نمی‌کنه، ولی دیوونه و کلافه‌م کرده، همینه

عیدتون مبارک باشه رفقا:))✨🪴

اگه تهران بودم می‌رفتم۲ https://t.me/snntv/293883

دو دست تخته نرد بازی کردم حالا به یکی هم که یه پیام تکی می‌فرستم می‌ترسم یه مهره‌ای از اونور بیاد بزنه؛ با خودم می‌گم بذار یکی هم بفرستم دوتا بشه که نتونن بزنن😑💔

افطار مهمون بودیم، سرسفره افطار خربزه هم بود. آخر سر خواستم بخورم یادم افتاد که اول کاری عسل خوردم؛ و نمی‌دونم می‌دونین یا نه ولی ترکیب عسل و خربزه یکی از اون ترکیبات غذاییه که خیلی خطرناکه و می‌گن حتی کشنده‌ست و رسما می‌کشه آدمو و خلاصه نباید با هم خورده بشه؛ دیدم از خربزه هم نمی‌شه گذشت، و در نهایت با چشمانی اشک‌آلود و دلی غمگین با شعار "ایشالا منظورشون خربزه مشهدی بوده" و با ورد "اشهد ان لا اله الا الله" شروع به خوردن کردم.

من الان خطاب به خربزه و عسل:

دلم می‌خواد غر بزنم

کاش یه راه‌حلی راهکاری چیزی بود

مثلا یه وردی می‌خوندی بعد پوف، یه اتفاقی می‌افتاد