می‌گم کاش یه راهی چیزی بود که آدم مثلا خودشو خلاص کنه

منظورم از خلاص کردن این نیست که خودشو راهی قبرستون کنه. بد برداشت نشه

مثلا می‌گم یه کاری می‌کردی مغزت از کار می‌افتاد

یا قلبت خاموش می‌شد

یا فراموش می‌کردی همه‌چیو

کلا خلاص می‌شدی دیگه رها می‌شدی از بندی که توش گرفتاری

البته بگم بهتون، الان خیلی اهمیت ندین به حرفای من؛ حتی نخونین هم بهتره. الان آبروی من در خطره. کم خوابیدم و بدجور خوابم می‌اد، در حالت نیمه هوشیاری و مستی به سر می‌برم. الان اوضاع تقریبا مشابه اوضاع بعد از دوازده شبه😂

گاها یه جوری حرصم می‌گیره

اینجا منظورم حرص + عصبانیت نیست، منظورم حرص + غصه و ناراحتی‌عه.

حرص با عصبانیت که هیچی، بذاریم کنار. وقتی دچارش می‌شم دوس دارم عالم و آدم رو فحش بدم یا یکیو کتک بزنم تا دلم خنک شه و حرصم و عصبانیتم بخوابه. یا اگه پشت فرمون باشم با ماشین برم تو شکم ماشین طرف بلکه آروم شم.

اما؛ دیدین بچه کوچولو‌ها رو وقتی سر به سرشون می‌ذاری عصبانی می‌شن، دندوناشونو به هم فشار می‌دن، یه کم دست و پا می‌زنن، یه اییییییی با حرص می‌گن، بعد با دستای کوچولوشون یه چنگ به دستت می‌ندازن و محکم فشار می‌دن، بعد که می‌بینن کاری نمی‌تونن بکنن خیلی مظلومانه می‌زنن زیر گریه. حرص با غصه و ناراحتی دقیقا اینطوریه!

وقتی توی موارد خاصی، این مدلی حرصم می‌گیره، شاید اولش عین همون بچه کوچولو، یه کم تو دل خودم داد و بیداد کنم و تو ذهنم دست و پا بزنم؛ بعدش که می‌بینم دیگه کاری از دستم برنمی‌اد، دوس دارم از حرص دقیقا همونجایی که هستم، بشینم رو زمین و بزنم زیر گریه