یاد حرف پسرعموم افتادم که می‌گفت تا دوران راهنمایی بابام وقتی می‌رفت سرکار منو می‌برد می‌رسوند مدرسه، زودتر از همه می‌رسیدم؛ با سرایدار باهم درِ مدرسه رو باز می‌کردیم. راهنمایی به بعد که خودم می‌رفتم مدرسه، دیرتر از همه و وقتی صف مدرسه هم تموم می‌شد می‌رسیدم😂

یکشنبه‌ها با ماشین رفیقم باهم می‌اومدیم دانشگاه که اونم رفته ترکیه، برای اینکه دیرم نشه به بابام گفتم امروز منو برسونه؛ چهل دیقه زودتر رسیدم. حالا دوشنبه‌ها که صبح کلاس دارم و چون رفیقم کلاس نداره اون ساعت، مجبورم خودم بیام، هفته پیش تازه وقتی کلاس تموم شد من از خواب بیدار شدم😂🤦🏻‍♂

خسته، بی‌حال، بی‌حوصله! الان اگه شوهر داشتم می‌اومد دنبالم منو می‌رسوند خونه

یکی اینور رو صندلی نشسته با زنش یا همون دوس‌دخترش دعوا می‌کنه، یکی هم از جلوم با زنش یا همون دوس‌دخترش دست در دست هم عاشقانه رد می‌شه؛ اونوقت من تک و تنها مث سوکس پیف‌پاف خورده شتک شدم رو چمن و حال ندارم پاشم

عکسای ناب زیادی دارما، ولی طبق معمول حال گلچین و ادیت کردن ندارم که بفرستم😑

تو رو خدا اینو گوش بدین

با شنیدنش روح آدم می‌خواد از بدنش جدا بشه

اصن زنده می‌کنه آدمو

می‌فرماید که: حسین جان، شیعه‌ها نگه می‌دارن تو دل‌هاشون محنتت رو زنده عزا رو می‌کنیم برپا دیده بشه نهضتت زنده موج پرچم‌های سیاه به تشویش می‌ندازه دنیارو می‌شه از قلب تاریخ دوباره صولتت زنده در پناهت صفا هست در نگاهت، شفا هست کرده خیلی از بیمار‌ها رو تربت مقدست زنده