آره خلاصه؛ خداحافظ شهر غربت و زیبایی:))

اونجا نشستم نوشتم یه کم... و نوشتن واقعا آدمو سبک می‌کنه:))

من چرا انقد دلم واسه همه می‌سوزه

یه بنده خدای نابینایی سوار مترو شد، دلم سوخت

یه بنده‌ خدای جوونی اومد تو اتوبوس چیپس و پفک بفروشه هم واسه شغلش دلم سوخت، هم واسه اینکه کسی نخرید

یه بنده خدای پیر دیگه‌ای اومد تو اتوبوس دعای خیر می‌داد و پول جمع می‌کرد. دوباره هم واسه کارش و لحن و دعاهای مهربونش دلم سوخت، هم واسه اینکه کسی پولی نداد

منم پول نقد نداشتم متاسفانه🚶🏻‍♂ کلا هیچوقت پول نقد تو جیبم پیدا نمی‌شه

یه بنده‌خدای جوونی کنار جاده وایستاده بود و دستشو بلند کرده بود که ماشین بگیره، واسه اونم دلم سوخت

گاهی وقتا از این خصلتم کفری می‌شم؛ گاهی وقتا هم خوشحال می‌شم که مثل بعضیا سنگدل نیستم...

و واقعا درک نمی‌کنم اون یه عده افراد رو

یاد این پیاما افتادم که قبلا گفته بودم. چن تا پیام بالایی و پایینیش مربوط به همینه

بعد از ۶۰ ساعت بالاخره لباسامو درآوردم😂🤦🏻‍♂ و لذت لباس راحتی