امشب طی یک حرکت انتحاری تصمیم گرفتم که پس از مدت‌های طولانی رو تخت بخوابم

گفتم حرکت انتحاری یاد یه چیزی افتادم ظهر بابام داشت تو گوگل سرچ میکرد دلایل بالا رفتن مصرف سوخت ماشین.چن تا علت نوشته بود یکیشم این بود که رانندگی تهاجمی.حالا از این اصطلاح خوشش اومده افتاده سر زبونش هی بهم میگه تهاجمی میرونی،رانندگیت تهاجمیه.گرفتاری شدیم😐😂

یه چیزی بگم و برم

زندگی خیلی کوتاهه،خیلی کوتاه‌تر از اون چیزی که فکرشو میکنیم.حالا اینم بماند که تو این زمونه جوری شده که هر روز تعداد فوتی بیشتر و بیشتر میشه؛پیر،جوون،بچه،دختر،پسر.هر روز کلی آگهی ترحیمه که رو دیوار چسبونده میشه.هر روز کلی آدم که دفن میشن.یه جوری میرن که انگار اصن نبودن...

حالا اینو گفتم که چی بگم

تو همین زندگی کوتاه،که معلوم نیست فردا باشیم،نباشیم(دور از جون همتون)؛دل نشکنیم،نرنجونیم،محبت رو از همدیگه دریغ نکنیم.مخصوصا تو این شرایط که همه تو فشارن.بچه ابتدایی تو فشار مدرسه‌ش،بچه راهنمایی تو فشار انتخاب رشته‌ش،بچه دبیرستانی تو فشار کنکورش،دانشجو تو فشار خرج و مخارج و واحداش،بزرگترا تو فشار معیشت و به فکر راحتی خانواده‌ و بچه‌هاشون و غیره.محبت،احترام،همدلی،کمک،توجه،انرژی مثبت،حال خوب،لبخند و غیره؛از همدیگه دریغ نکنیم؛همدیگه رو دوس داشته باشیم:)) به قول شاعر(یادم رفته کیه): "تا توانی دلی بدست آور،دل شکستن هنر نمیباشد" باور کنین همه یه روزی میرنا،ولی خوبیه که میمونه:))

شبتون بخیر🙂✨

دلگیری این جمعه از صبحش شروع شده اصن منتظر عصر و‌ غروب نمونده

ولی یکی از بزرگترین شاهکارهای هنری و سینمایی ایران،حتی شاید بزرگترینشون،فیلم اخراجی‌ها ۱ هست

واقعا هیچی نمیتونه وصفش کنه

وای واقعا چقدر قشنگ و مفهومی و احساسیه این فیلم

عه چه جالب.امروز جمعه‌ست