تو همین زندگی کوتاه،که معلوم نیست فردا باشیم،نباشیم(دور از جون همتون)؛دل نشکنیم،نرنجونیم،محبت رو از همدیگه دریغ نکنیم.مخصوصا تو این شرایط که همه تو فشارن.بچه ابتدایی تو فشار مدرسه‌ش،بچه راهنمایی تو فشار انتخاب رشته‌ش،بچه دبیرستانی تو فشار کنکورش،دانشجو تو فشار خرج و مخارج و واحداش،بزرگترا تو فشار معیشت و به فکر راحتی خانواده‌ و بچه‌هاشون و غیره.محبت،احترام،همدلی،کمک،توجه،انرژی مثبت،حال خوب،لبخند و غیره؛از همدیگه دریغ نکنیم؛همدیگه رو دوس داشته باشیم:)) به قول شاعر(یادم رفته کیه): "تا توانی دلی بدست آور،دل شکستن هنر نمیباشد" باور کنین همه یه روزی میرنا،ولی خوبیه که میمونه:))

شبتون بخیر🙂✨

دلگیری این جمعه از صبحش شروع شده اصن منتظر عصر و‌ غروب نمونده

ولی یکی از بزرگترین شاهکارهای هنری و سینمایی ایران،حتی شاید بزرگترینشون،فیلم اخراجی‌ها ۱ هست

واقعا هیچی نمیتونه وصفش کنه

وای واقعا چقدر قشنگ و مفهومی و احساسیه این فیلم

عه چه جالب.امروز جمعه‌ست

شاید بگین اینکه جالب نیست.ولی نکته جالبش اینجاست که من بازم یادم رفت غذا رزرو کنم

هستین حرف بزنین؟ یه کلمه بگین بعد من نظرمو در موردش بگم

تو ذهنم که داشتم فکر میکردم چی بنویسم،یه شعرخوانی ترکی که در وصف امام حسین خونده بودن یادم افتاد.تو لپ تاپه پیدا میکنم ویسش رو با معنیش میفرستم.خیلیییییی قشنگ و دلرباست

فعلا چیز جدیدی غیر اینا نیومده که جواب بدم