گفتم منی که با تلاش حداقل و کم، رتبه زیر ده هزار آوردم، کاش واقعا خوب تلاش می‌کردم و رتبه زیر هزار می‌آوردم، و اگه تلاش هم می‌کردم می‌تونستم.

اگه این شوخی بود که هیچی، ولی اگه جدی بود عذاب وجدان می‌گیرم واقعا😂

خیلی توجه نکنین، اینا از فشاره بعدشم، خب طبیعیه که هیچی راحت به دست نمی‌اد

ولی کلا سعی کنین هرحرفی رو نشنوین و فوری تاثیر نذاره روتون😂

تو خود دانشگاه هم همینه

از ترم بالایی می‌پرسیم فلان استاد چطور استادیه، فلان درس چطور درسیه

یه بار می‌بینی یکی چون استاد بهش خوب نمره داده می‌گه خیلی استاد خوبیه. اونیکی به خاطر به عرضه‌گی خودش چون افتاده درس رو، می‌گه خیلی استاد بدیه. یکی که درس رو می‌خونه می‌گه راحته، یکی که نمی‌خونه می‌گه سخته

https://eitaa.com/my_notes01/5966 دیگه خربزه ایه که خودمون خوردیم چاره ای نیست😂🗿شوخیه ریشه در واقعیت بود.

اصلا خودتون رو نترسونین از هیچی😂 همه‌شون غر بود چون فکرم درگیره و نگرانم بابت یه درسی که از تدریس استاد بی‌شعورش هیچی نمی‌شه فهمید

دانشگاه اوایلش یه کم ترسناکه، چون به اون فضا غریبه‌ای و متفاوته با دبیرستان؛ من خودمم همونطوری بودم. ولی یه ترم که می‌گذره، دیگه عادی می‌شه و آدم عادت می‌کنه بهش

از نظر خودم مفیدترین تجربه‌ای که می‌تونم به تک تکتون منتقل کنم از دانشگاه، تا هم نتیجه خوبی بگیرین و هم اذیت نشین و دلسرد نشین، اینه که اصلا نذارین درسا رو هم جمع بشن

من خودم اینطوریم که وقتی تو کلاسم، می‌گم خب راحته، اوکیه، مشکلی نیست؛ حتی درسی که شاید از نظر بعضیای دیگه سخت باشه. و حتی اگر اون درس رو بعد هرجلسه بشینم جمع کنم، شاید نیم ساعت زمان ببره و بازم سخت نباشه؛ تو امتحانات هم راحتم، فقط مرور لازمه. ولی همه مباحث که جمع می‌شن رو هم واسه ایام امتحان، و درس هم فقط یکی نیست، چندین درس دیگه هم هست و اونام همون ماجرا، اونجا می‌شه فاجعه.