تاااااا صبح واااااااای

اول اینکه خداروشکر یه کم بهتر شدیم تعدادمون شد چار نفر یه کم خیالم راحت شد

دوم اینکه من میگفتم حالا استاد هم یه دختر افاده‌ای میاد و بدبختی تکمیل میشه

ولی استاد که اومد،دیدم یه مرده نسبتا چاق،هیکل درشت،با یه وجب ریش،خیالم راحت تر شد

و آمااااااااا نکته سوم که تا صبح وااااااییییی داره

نمیدونم چطوری حس و حالمو بیان کنم واقعا

ترم قبل که کلاسای فرهنگی هنری دانشگاه ثبت نام کرده بودم،استاد عکاسیمون یکی بود که طرف خودش مدرک بین‌المللی عکاسی داره،به اضافه کلی مدال و مقام و جایزه جهانی از جشنواره های مختلف و کشورای مختلف.استاد فوتوشاپمون هم یه پسر جوون ولی واقعا ماهر و کاربلد بود.در حدی که علاوه بر پروژه‌های گرافیک دیزاین و طراحی و اینا که کار میکرد تو یوتیوب هم تدوین گر یکی از پیجای بزرگ بود.با اینکه کلی تعجب کرده بودم و اینا که یه همچین اساتیدی آوردن ولی گفتم که خب حتما شانسی پیدا کردن آوردنش و غیره.مخصوصا اینکه استاد فوتوشاپ،با اینکه کار درست و حرفه‌ای بود،ولی خب جوون بود

ولی استاد امروزمون که اومد دیگه فکم افتاد.دیدم که نه واقعا شانسی و اینا نیست.واقعا کارشون درسته.

همونطور که گفتم فکر میکردم که مثلا یه دختر دانشجوی هنر یا ادبیات اینا بیارن سر کلاس که یه چیزایی تدریس کنه و بره

ولی این استاد هم مث اون قبلیا واقعا کار درسته.طرف خودش از اون شاعرا و نویسنده‌های کشوریه.در حدی که تو دیدار شاعران با رهبر هم رفته و شعر خونده

ولی حالا چیزی که واقعا روحمو جلا داد و اونهمه وای داره اینه که استاد آخر کلاس دوتا از شعرای خودش رو خوند واسمون.خود شعراش که محشر بود به کنار،حس و حال و لحن خوندنش دنیایی بود واسه خودش.یه حس غیرقابل وصف

تا به حال واسم پیش نیومده بود که شعرای یه شاعر حرفه‌ای رو از زبون خودش از نزدیک و حضوری بشنوم.و واقعا عجیب بود.روحمو زنده کرد