my notes!
ولی حالا چیزی که واقعا روحمو جلا داد و اونهمه وای داره اینه که استاد آخر کلاس دوتا از شعرای خودش رو
اون غم و بغضی که تو صداش بود وایییییییییی
هدایت شده از [آبنباتِ تُرش!]
بیدارین؟:)
اگه پیاممو دیدید خیلی دعا کنید یه کاریمون جور بشه،خب؟=)