آدم بعضی وقتا یه حرفایی می‌شنوه، که اثرش رو قلبش، درست مثل اون جیلیز ویلیز و سوزش میلِ داغ رو دسته. هی می‌سوزه، هی یادت می‌اد و مرور می‌کنی و می‌گی ینی چی، هی شوک، هی فکر...

خیلی سخته؛ جلو چشای آدم تک‌تک عزیزانش ذره‌ذره مثل شمع بسوزن و آب بشن؛ بی‌قراریشون رو ببینی، عذاب کشیدنشون رو، حال بدشون رو...

رفقا خیلی التماس دعا داریم:))🥀

هیئتی روضه‌ای جایی رفتین مارو فراموش نکنین:)

حیدرو اینهمه غم... یارب ارحم:))💔

همچنان معتقدم از سخت‌ترین و تلخ‌ترین قسمتای روضه‌ی حضرت زهرا، نه بیماریه، نه در و دیواره، نه سقط شدن حضرت محسنه، نه پهلوی شکسته‌ست، نه کفن و دفن شبانه؛ روضه‌ی احوال حضرت علیه:))💔

حسنین با گریه وارد مسجد شدند؛ یکی پرسید چرا گریه می‌کنید؟ گفتند مادرمان...🥀 مولا که مشغول صحبت با کس دیگری بود، تا این را شنید با صورت بر زمین افتاد. برخاست و دوباره بر زمین افتاد؛ باز هم برخاست و باز هم بر زمین افتاد...💔

مگه یادم می‌ره زخم روی صورت مادر🥀

مداحی ترکی هم بذارم؟

ای مرغ پر شکسته‌ی افتاده کنج قفس🥀

اوجادان آغلاما زینب...💔

این رو فقط واسه کسایی که ترکی بلدن نذاشتم! خیلی قشنگه و دوسش دارم