نمی‌دونم چرا ولی حس می‌کنم تغییراتی در مدل فیلم دیدنم ایجاد شده. قبلا ژانر مورد علاقه‌م اکشن، کمدی، و یا اکشن-کمدی بود. حتی این اواخر چن بار بود که کلا فیلم رو گذاشته بودم کنار و جهت سرگرم شدن و فارغ شدن از دنیا و ورود به یه دنیای گوگولی و فانتزی، داشتم انیمیشن می‌دیدم. اما یهو چن روزه به شدت علاقمند به فیلمای اکشن-جنایی شدم و در حالی که انیمیشن بوقلمون‌های زبل رو آخرین بار نصفه گذاشتم موند تا بعدا ببینم، چن شب پیش یکی و امشب هم یه فیلم دیگه در این ژانر دیدم و به شدت هم برام جذاب می‌اد و دوس دارم ادامه بدم.

همچنین قبلا یه فیلم رو نمی‌تونستم کامل ببینم تموم کنم. مثلا در دو سه مرحله و طی چندین روز می‌دیدم. اما این دوتا فیلمی که دیدم رو تو یه شب کامل دیدم‌

واقعا جذبم کرده این ژانر

و همچنین از خیلی وقت پیش فیلمای مارول رو شروع کرده بودم به دیدن که حتی اونم ناقص گذاشتم مونده و دیگه حالم به هم می‌خوره از این مدل فیلمای ابرقهرمانی و فرا زمینی و اینا. و بدترش هم اینجاست که اسمش رو هم می‌ذارن اکشن

نمی‌دونم چرا من کلا از اول موفق نشدم با فوتبال دیدن و پیگیری کردنش، ارتباط برقرار کنم

نباید وقتی در رندوم‌ترین حالت ممکن این آهنگای غمگین کوفتی پلیه، این چیزا رو می‌دیدم که الان نصف شبی حالم رو به گ*وه بکشه💔🚶🏻‍♂

چن روز پیش داشتم با خودم فکر می‌کردم که هنوز نرفته، و من انقد دلم تنگه براش. و می‌گفتم کاش می‌شد برم و یه بار دیگه ببینمش کاش می‌رفتم؛ کاش...

و همینطور هم شد💔🚶🏻‍♂

ولی تو ناشنیده گرفتی:))💔

نمی‌دونم کی‌ام، چی‌ام واقعا انگار همونطور که بقیه می‌گن سنگم

وگرنه با اینهمه چیزی که من تو این دو روز دیدم و کشیدم، باید تا الان می‌مردم

نه تنها نمردم، بلکه در سنگ‌ترین حالت ممکن موندم. با توشه‌ای از بغض، بدون اینکه بتونم تخلیه بشم. شاید اینم خودش می‌تونه یه دلیلی واسه مردن باشه