اونجایی به عمق فاجعه‌ی ماجرای فلسطین میشه پی برد که وقتی از تلویزیون یا کانال ایتا،خبری فیلمی عکسی از فلسطین میبینم اعصابم خورد میشه،نمیتونم تحمل کنم؛و میرم خودمو مشغول کار و زندگی میکنم تا یه کم فراموشم بشه.ولی دفعه بعدی که دوباره یادش میافتم یا برمیگردم سرش،بازم باورم نمیشه و شوکه میشم.انگار اولین باره میشنوم یا خبردار میشم

ولی چقد خوشگله:)))

بازم عمق فاجعه اینجاست که حتی همچین بچه‌های کوچیکی،با وجود زخم و جراحت،داغ و عزا،برخورد با صحنه‌های دردناک و وحشتناک،داد و بیداد نمیکنن،گریه نمیکنن،بیقراری نمیکنن. این عادت کردنشون به درد و زخم و هجر و سختی و جنگ،خودش درده...

واقعا خیلی خوشگل و نازه.دلمو برد:))

وقتی صبح ساعت هفت و نیم میری اداره دیگه تو دفتر نمیشینی هی منتظر باشی تا بلکه بتونی یه لحظه مدیرکل رو ببینی و یه نامه بهش بدی،با مدیرکل تو یه آسانسور باهمدیگه میرین دفترش😂

صبحتون بخیر✨

دیشب یه خوابی دیدم.از اونجایی که خوابم سنگینه،یادم نمیاد خوابه چی بود دقیق؛حتی مطمئن هم نیستم که دیدم یا نه😂.ولی ته مزه شیرینش رو حس میکنم و براساس تجربه‌های قبلی و یه چیزای گنگ که تو ذهنمه حدس میزنم که همچین خوابی با همچین مضمونی دیدم.میفهمین چی میگم😂🤦🏻‍♂

میگفتم که امشب یه کم حال میکنم خستگیمو از تن بیرون میکنم فیلم میبینم چیپس پفک میخورم قهوه میخورم کتاب میخونم و عوض این مدت رو درمیام که صبح از هفت بیدار میشدم و میرفتم دنبال دانشگاه و کارام و شب هم جنازه برمیگشتم و بیهوش میشدم

ولی الان حال هیچ کاری رو ندارم

یه حمد شفا می‌خونین🤍

یهو به شدت احساس زشت بودن کردم

-