آرزو می‌کنم که همیشه خستگیتون از شادیا و خوشیا باشه...

چهل روز گذشت...🥀

معتقدم یکی از جاهای سخت عزا و از دست دادن عزیزی، چهلم و در اومدن از عزاست. اونجایی که دیگه پیرهن سیاه رو از تنت در می‌ارن و خونه و زندگی رو برمی‌گردونی به حالت عادی، انگار که قراره دیگه از این به بعد اون شخص رو برای همیشه به صندوقچه خاطرات قلبت منتقل کنی. با اینکه هیچوقت فراموش نمی‌شه اما این حس رو داره که انگار قراره دیگه فراموش کنی همه چیو. و دقیقا قسمت تلخ و سختش همینه💔🚶🏻‍♂

ایشالا همیشه سرتون به خوشی گرم باشه:)

امشب به یادت آهنگ گوش دادم و ماه رو نگاه کردم و... :)

ممنون می‌شم اگر لطف کنین یه صلوات و فاتحه‌ای بفرستین براشون:)

پشمام از دیدن و مقایسه عکسای قبلیم(چن ماه قبل) با عکسا و قیافه الانم ریخته

قیافه الانم اصن یادم رفت یه لحظه چقد تغییر تو یه مدت کوتاه

من شکر بخورم دیگه بخوام ریشامو بزنم

با اینکه اون موقع هم بهم می‌گفتن قیافه‌م بیشتر از سنم می‌زنه، ولی الان که مقایسه می‌کنم می‌بینم اون مدلی چقد بچه‌تر جلوه می‌دادم. الان حس می‌کنم یه ده سالی بزرگتر شدم نسبت به اون موقع