بابا تو جنگ دوازده روزه که واسه بچه‌ها انگار مثل مانور بوده صرفا، اینا تو راه‌پله‌ی زیرزمینا هی لیز می‌خوردن می‌افتادن. دیگه چه انتظاری داری ازشون وقتی عصبیمون کردن و تازه بچه‌ها دستشون داره گرم می‌شه؛ هنوز تازه قلق دکمه‌ها رو یاد گرفتن؛ تازه راه جدید پیدا کردن که دکمه‌ها رو بذارن زیر مُهرا. آژیر هشدار شده برا اسرائیل لالایی و آلارم صبح و اذان صبح و ظهر و مغرب

یارو می‌گفته یه بار تو جنگل خرس دیدم بهم حمله کرد. گفتن پس چطوری زنده موندی. گفت من فرار می‌کردم، اونم هی می‌دویید دنبالم لیز می‌خورد، می‌افتاد، دوباره پا می‌شد، می‌دویید دنبالم. اونطوری من فرار کردم

گفتن پس چرا لیز می‌خورد؟ گفت مین گذاری کرده بودم تو راه

اونوقت ایرانیا تو جنگ دوازده روزه، تو راه‌پله‌ی پشت بوم دیسک کمر گرفتن. تا صدا می‌اومد تخمه و چسفیل به دست، میوه و فلاسک به بغل، پشت بوم زیرانداز انداخته بودن. مث چارشنبه سوری بود واسه ملت ما😂

حالا که اونا پا رو فراتر گذاشتن و ملت رو عصبی و ناراحت کردن، ما هم اونا رو دیوانه کردیم

نمی‌دونم دیدین فیلمشو یا نه، یه زنه بچه‌ش تو حمله مُرده بود تازه دفن کرده بود با دامن گل‌گلی و دوتا چاقو اومده بود تو خیابون داد می‌زد، حمله می‌کرد

مردم ما چقدر مجاهدن:)

.

.

چقدر مادر و پدر و خواهر و برادر که از همدیگه جدا شدن یا همشون رفتن:)

ندیدم کسی ازشون از خودی شاکی باشه بابت از دست دادن عزیزش. همه قیام کردن علیه دشمن اصلیمون

حتی یادم باشه یه بار بعدا ماجرای یکی از کشته‌های اغتشاش رو می‌گم