بابت همه روزایی که پیش من نبودی

تو حتما منو می‌بخشی

واسه همه شعرایی که نوشتم و مچاله کردم

ننوشتم و مچاله کردم

مچاله شدم

نمیتونی از دست سایه ها فرار کنی، مخصوصا اگه تو ذهنت باشن

مگه میشه آخه اندازه دو نفر تلاش کرد؟

قالی دستباف مامان بزرگ، نور خورشید، ساعت ۶ صبح، رد پای گربه، "منم عکساتو دوست دارم"، پادکست، دختر چشم ستاره‌ای، "عاشق این پادکست شدم، چون منم عاشق چشماتم، چون جغرافیای منم اندازه‌ی اتاقمه، چون منم مچاله شدم"، خودکار بنفش رنگ، "از رنگ بنفش متنفرم ولی سرتاپا بنفش پوشیدم"، هندزفری سفید، "فقط آهنگ هایی که برام فرستادی رو گوش میکنم"، یادته؟

فکر کنم اگه بیشتر از این منتظر باشم نا امید میشم.