دلم با ماندن بود؛ راه اما، راهِ رفتن. و تو ندانستی چه رنجی‌ست کشاندنِ تنِ خسته‌ای که خواهانِ ماندن بود.

«بر زخم‌های جانم، هم درد و هم دوائی.» _خاقانی.

«باور کن همه‌ی دنیا فقط تویی، بقیه تکراری‌اند.» _عباس معروفی.

«چیزی نداشتم که بگویم، گریستم.»

«کاش چون آسمان، چشم‌های بیشتری برای گریه داشتم.» -گروس عبدالمالکیان.

+بزرگترین خیانت آدمیزاد در حق خودش؛ فروختن تنهایی‌اش به آدم‌های بی‌ارزش است.

بیاین "حرف نزدن با کسی که تازه از خواب بیدار شده" رو عادی سازی کنیم.

. سلام و درود به تمامی ِاهالی ِایتا . یه حمایتی داریم ؛ اگر مایلید این پیام رو فور کنید ، منم میگم اگر چنلتون یه رنگ بود چه رنگی میشد 👩🏻‍🎨. - عضو باشید !

روزگار نکبتی شده، آن‌قدر که آدم دلش می‌خواهد مدام به خاطره‌هاش چنگ بیندازد و آن‌جاها دنبال چیزی بگردد. یاد بچگی‌ها و سایه بعدازظهر و توت‌های کال روی آجر فرش، و صدای نامفهوم دوره‌گردها، انگار خواب بوده و حسرتش حالا به بزرگی یک حشره چسبنده روی سینه آدم می‌مانَد. یاد پنجره‌ای که باد مدام بازش می‌کرد، یاد اسکناس‌های کوچولو، یاد پدربزرگی که معلوم نشد کِی مُرد. - عباس معروفی

توی این سایت میتونین کراکتر ِخودتون و بسازید ، خیلی چیز نازیه حقیقتا😭🙏🏻. *آدرس‌سایت