ببین توی رشتههای نظری..شاید خب..بشه گفت پیشرفت یکم راحت تره(دارم چرت و پرت میگم). الان مثلا تو میتونی رشتههای هنرستانو، اونی که میخواستی رو مثلا، بری دورهشو ببینی، دورههای خوب و معتبر، مدرک بگیری...بعد از اون مدرکه استفاده کنی تو جاهای مختلف. ولی خب مطالب رشتههای نظری اینطوری نیستن. البته بستگی به آدمشم داره. اما خب، یه نصیحتی از من به تو. اگه میبینی از سر گذشته، دیگه غصهشو نخور، یه حکمتی داشته که تو الان اینجا قرار گرفتی..
و واااقعا هیولا نبینش، هر رشتهای سختی خودشو داره، اما دلیل بر این نیست که مطلقا سخت باشه، آدم باید در کنار سختیِ کار، شیرینی و خوبیش رو هم ببینه..و واقعا سعی کنه اگه یه راهی رو میره حداقل با علاقه بره. شاید رفتی ریاضی و کم کم بهش علاقهمند شدی اصلاا.
اگر رفتی ریاضی و دیدی نه، واقعا سختته که اونجا تحصیل کنی، اونموقع با خانوادهت یا هرکی..درموردش صحبت کن، با دلایل منطقی، اونموقع شاید بتونی یه تجدید نظری انجام بدی..ولی خب زود زود قضاوت نکن درموردش.
اتفاقا رشتههای نظری خیلی هم قشنگن..
هدایت شده از سونامی .
الان اینایی ک قرار نیست از یک ِمهر برید
مدرسه خوشحالین ؟؟🤡🤡🤡
یکم که فکرشو میکنماا. واقعا سخته.
مثلا مدرسه تموم شده، بعد رفیقاتم رفتن دانشگاه. بعد تو؟؟ نشستی تو خونه دوباره درسای منحوس دبیرستانو میخونی، که چی؟؟ که سال دیگه فرهنگیان قبول شی.😂
زندگی همینقد طنزه دوستان. باور بفرمایید.
ولی جدا خیلی فکر کردم و خیلی مشورت گرفتم و خیلی جوانب رو سنجیدم که در نهایت به این نتیجه رسیدم. الانم نمیگم انتخاب اشتباهی کردم، فقط شرایطش یکم غمانگیزه، چه میشه کرد...حالا ما که همه چیمون غمانگیز بود...اینم روش.
ولی خب اراده آهنین میخواد و تلاش بسیار..
واقعا باید بخونم درحدی که برای قبولیش دیگه حرفی باقی نمونه..
درهرحال. دبیرستان عالیه، مدرسه خیلی خوبه، قدرشو بدونین، وقتی تموم شد میفهمین چه گوهر گرابهایی بود...