بله اصلا خود تفاهم میتونه علاقه رو ایجاد کنه. ما معمولا جذب آدمایی میشیم که علایق و دیدگاه های مشابه ما دارن.

حالا این وسط عشق چیه؟؟ عشق بنظر من، اونی نیست که شما عاشق طرف شدی حتی اگر چمیدونم مثلا مجرم باشه. این بهش میگن علاقه، یا چمیدونم همین کراش که میگیم. معمولا هم افراطیه در حدی که آدمو کور میکنه. اما عشق چیه؟؟ عشق اینه که شما یه نفرو پیدا کردی، همه‌چیزش، همه‌چیزش عالیه، نه اینکه حتما تفاهم داشته باشید یا اینکه تفاهم باعث ایجاد عشق بشه، اما اینکه حتما طرف یچیزی داشته، و تا حدودی به تو میخوره، و تو عمیقا اون نفر رو دوست داری، درحدی که بهش بشدت وفاداری و نسبت بهش احساس مسئولیت میکنی، و اینجاست که اگر اختلافی پیش بیاد، شما بخاطر اون شخص فداکاری انجام میدی، این تفاوت عشق و علاقه‌ست. توی عشق شما مسئولیت پذیر و فداکاری. اما چنین حالتی توی علاقه‌ی تنها وجود نداره. علاقه که باشه، شما اگه باهم یه جای کوچیک هم اختلاف پیدا کنید، بخاطر طرف مقابل از خودتون نمیگذرید. گرچه، اینم اینطوری نیست که شما به هرکی رسیدید و بخاطرش فداکاری کردید بگید خب اوکی من عاشق طرفم. فداکاری داریم تا فداکاری. و اینکه فداکاری بطور ذاتی توی وجود آدما هستش.

بعد تازه عشق انواع هم داره.

مثلا ما عشق به وطن داریم.😂 اون خیلی فرق میکنه با عشقی که مثلا یه نفر نسبت به همسرش داره😂

https://eitaa.com/56249309/25064 الان یعنی داری میگی اشتباه میگم؟؟؟؟😂😭

ها بعد اینکه عشق خیلی ریشه‌ایه.

یعنی شما یهو به خودت میای میبینی عه، این احساسات رسوخ کرده به تک تک سلولات.

و اینکه خب، بنظر من حداقل، عشق اونقدر مقدسه، و عمیق و بزرگه، که واقعا نمیشه هر احساسات پوچ و سطحی‌ای رو بهش نسبت داد.

نه😔

الحمدالله

ولی تا اونجایی که من می دونم، به نظرم غایت عشق زمینی دو آدم اونجاییه که یکی، حاضر میشه از زندگی مشترکش با شخص مقابل بزنه، تا اون آدم، با کسی باشه که دوسش داره

یه چیزی بود، میگفت فرق دوست داشتن و عشق اینطوریه که: مثلا فرض کنید دو تا گل داریم و دوتا آدم. یکی گله رو میچینه میبره برای خودش، اون یکی گله رو نمیچینه و نگهش میداره و ازش نگهداری میکنه.