کل حرفم خیلی وقتا همینه

واقعا بعضیا فکر میکنن چه خبره. چندبار قبلا هم گفتم. موقعی که باباهای خیلیا تو خونه نشستن و پیش خانواده هستن و خانواده‌شون دلشون بخاطر حضور باباشون گرمه(انشاالله که سایه باباهای همه همیشه بالا سرشون باشه)، باباهای بعضیای دیگه خونه نیستن، سر کارن، ازشون خبری نیست، نمیدونن باباشون سالمه یا نه، هر دقیقه نگرانن یه وقت چیزیشون نشه، علی‌رغم اینکه نمیتونن مدام بهشون زنگ بزنن و خبر بگیرن...و واقعااا خطرناکه و جوری آدم رو به فکر و خیال وا می‌داره که حس میکنی موریانه تو مغزته و داره لحطه لحظه مغزتو میخوره.. بحثم منت گذاشتن نیست، فقط خواستم بگم که بعضیا یه وقت یادشون نره یه سری آدم فداکار از زندگی و خونه و خانواده‌شون زدن تا مراقب مردم باشن..

همه باباهاشونو دوست دارن بهرحال.

حاج آقایی که امشب تو تجمع بوشهر سخنرانی میکرد: "ما قبرستان پرتغالی هارو داشتیم قبرستان انگلیسی هاروهم داریم اگه دشمن بخواد غلطی بکنه و زمینی وارد شه قبرستان امریکایی هاروهم میسازیم!"

خدا قشنگ برام چیده که هربار که گوشی رو باز میکنم 'بوشهر' ببینم. خدایا بخدا من دیگه بسمه، خواهش میکنم تمومش کن.

میخوام برم بمیرم واقعا دیگه بس

دارم میرم تجمع.

بچه‌ها یه حس خیلی بدی دارم واقعا نمیدونم.

این حس‌های بدم همیشه به جاهای بدی رسیدن متاسفانه.

صلوات بفرست یه صدقه نذر کن

نمیدونم