واقعا من موندم که چیکار کنم

اینهمه امتحان.

منو چرا با این یکی امتحان کردی

نمیفهمن بقیه

من نمیتونم دونه دونه توضیح بدم که بعد آخرشم همه بگن نه تو نمیفهمی که اونجا خطرناکه

بدم میاد از اینکه آدم بی‌مصرفی هستم از اینکه هیچکاری نمیتونم بکنم از اینکه بقیه اصلا منو نمیفهمن از اینکه مدام بحث کنم و با آدمایی که قرار نیست متوجه بشن سر و کله بزنم و مدام به خودم و بقیه امید بدم که آره هرشب ۱۰ نفر میان پای مسجد برای تجمع و هرچقد بگذره بیشتر میشه درصورتی که انگار توی این بلاد کفر فقط توی گوشاشون پنبه کردن و هیچ فایده‌ای نداره این تلاشا و من واقعا دیگه توانِ امید دادن به خودم و بقیه رو ندارم..

بدم میاد از اینکه مدام همه آیه یاس میخونن و من واااقعا متنفرم از همه چی

بدم میاد بدم میاد بدم میاد

حتی درست نتونستم گریه کنم بخاطر شهادت آقا

که البته بقیه هم فکر ‌کنم نکردن، پس فعلا سعی میکنم باهاش کنار بیام..

نمیدونم فقط میدونم که الان دارم گریه میکنم و دیروزم‌ گریه کردم و پریروزم گریه کردم و واقعا فشار رومه و اصلا نمیدونم باید بابتش چیکار کنم.

انقد دلم پره که اصلا نمیدونم باید چطوری خالیش کنم..