⊹ ࣪ ﹏𓊝﹏𓂁﹏⊹ ࣪ ˖ ⋆˚꒰ঌ ໒꒱⋆˙ ❀࿐જ⁀➴ 🕯°•⋆وقتی به آسمان نگاه می‌کنیم، برایمان دست‌ تکان می‌دهند. نجوم و اسطوره‌شناسی مانند دو دوست قدیمی، هر شب دور هم جمع می‌شوند و قصه‌های کهن را بازگو می‌کنند. هر کدام یک قهرمان یا یک الهه است. به یاد داشته باشید که هر نوری، یک داستان باستانی را در دل خود پنهان کرده.

🪔🗡•°شهریور 🕯از ایزدان سی و سه گانه، نگهبان روزهای ماه، ایزدهای دوازده گانه و امشاسپند است. این امشاسپند در اساطیر ایرانی، به ظاهر مظهر جنگجویی است، زیرا وظیفهٔ اصلی او پاسداری از فلزات است.  نقش حمایت از فقرا و بینوایان نیز به این امشاسپند محول شده‌ است. معنای لغت این تعبیر، «شهریاری دلخواه» یا «شهریار مطلوب» یا «کشور آرمانی» یا «سرزمین مورد آرزو» می‌باشد. از هفت موجود نامیرا سخن به میان آورده‌ شده است، که به نوعی همکاران اورمزد (اهورامزدا) در روند آفرینش و نگهداری افریدگان هستند. شهریور که به صورت کهن «خْشَثْرَ وَئیریَه» خوانده می‌شده، یکی از این امشاسپندان است. معنی اسم او شهریاری مطلوب عنوان شده‌ است. تعریف کلی امشاسپند شهریور او انتزاعی ترینِ امشاسپندان و مظهر توانایی، شکوه و قدرت ایزد است. در جهان مینوی وی نماینده فرمانروایی ملکوتی و بهشتی است، و در زمین نماینده سلطنتی است که با کمک به تهی‌دستان و ضعیفان و فقرا همچنین با چیرگی بر همه بدی‌ها، قدرت و اراده ایزد را در آن مستقر می‌کند. او به دلیل پشتیبانی از فلزات با جاری کردن فلز گداخته در آخرالزمان همه مردمان را آزمایش می‌کند، از این رو گفته شده که ایزد توسط او پاداش و کیفر زندگی اخروی را می‌دهد. در اوستا اوستا به صورت xšaθra-vairiia آمده‌ است و معنای «شهریاری دلخواه» را از آن استنباط کرده‌اند. بخش اول این واژه خشَتَره یا خشَثره به معنای شهریاری و کشور است و در خطوط میخی هخامنشیان کاربرد بسیار دارد. واژه‌ی «شهر» که امروز در فارسی به‌کار می‌رود، از همین واژه گرفته شده‌است. در روزگار کهن، مقصود از شهر، همان کشور بود، چنان‌که سرزمین ایران را، ایران‌شهر می‌نامیدند. بخش دوم این واژه، یعنی وَیریَه، صفت و به معنای مطلوب است. بر این اساس، «خشثره ویریه» به‌معنای «کشور مورد آرزو» یا «شهریاری مطلوب» است. نیبرگ بر این باور است که خشثره در اوستا بیشتر قلمرو یا محفل و عرصه‌ای است که نیروی خدایی را آشکار می‌کند و با آن‌که معنای «کشور» (شهر امروز هم از این ریشه است) نیز می‌دهد، اما این معنا جزئیات دقیق این واژه را نمی‌رساند. به گمان او این واژه دو مقصود دارد. نیبرگ vairiia را از ریشه‌ی var به مفهوم «آزمایش آتش/ور» می‌گیرد و زمینه‌ی واقعی این باور را در آزمایش آتشی می‌داند که در آن با فلز گداخته یک داوری خدایی انجام می‌گرفت و خشثره را همچون نیروی آزمایش آتش می‌داند. خَشَتَرَه وَیریَه، امشاسپندی مذکر است و در اوستا از وی به عنوان «قلمرو جاودانه‌ی اهورامزدا»، «دیار تباهی‌ناپذیر» و «بهشت برین» یاد شده‌ است. واقعیت امر آن است که اساطیر جنگی در اساطیر ایران، دگرگونی‌های عمیقی را پشت‌سر گذاشته‌اند. تا جایی‌که فرد جنگجو دیگر نقش حامی بیچارگان را ایفا نمی‌کند و سرانجام ماهیت جدید و تحول یافته‌ی خود را، به‌وضوح هرچه تمام‌تر در کتاب شاهنامه به‌نمایش می‌گذارد. در این کتاب، جنگ و امور جنگاوری، نه از جمله‌ی وظایف مربوط به ایزدان، بلکه در شمار امور مربوط به قهرمانان و پهلوانانی است که تمام عمر خود را صرف منازعه و خصومت و جنگ با یکدیگر می‌کنند. در این میان، این تنها خشثره وییه یا همان شهریور است که به‌عنوان نگهبان و پاسدار تاج و تخت سلطنت پا به صحنه می‌گذارد و برای حفظ صلح از اسلحه کمک می‌گیرد. 🗡دشمن اصلی او ساوول (به سانسکریت سَئوروَه یا سَروه) است او سردیو حکومت بد، هرج و مرج و سستی است. 🪞نماد شهریور جنگ‌افزار، پیروزی، پادشاهی است. 🌿گل مربوط به وی اسپرغم‌ است. او نگهبان چهارم هر ماه می‌باشد. جشنواره مربوط به شهریور، شهريورگان‌ است.

https://eitaa.com/mythologists/1067 مرسیییی😭💘 راستش از اونجایی که راجب اسطوره شناسی فقط کتابای درسی با چیزایی که تو میزاری رو خوندم این دوتایی که گفتی رو اصلا نمیشناسم _🕯 نشنسنسنثنث خواهش می‌کنممم‌😭🌸. خب راستش یوترپه یکی از نه الهه‌ی الهام بخشه‌ که ایزدبانوی هنر و شعر غناییه از طرفی بعضی‌ جاها هم گفته شده ایزدبانوی شادی‌ هم هست، هبه ایزدبانوی جوانیه‌، علاوه بر این‌ها وایب ترپسیکور‌، ایزدبانوی پایکوبی که‌ از نه الهه‌ی الهام بخش هم هست رو می‌دی این‌ها نظرات من‌ بودن ای دورگه‌، امیدوارم بتوانم یاری بدهم.✨🌞