وسط این هیر و ویر جنگ، یه خبر‌ مهم🤔 آبرای اون کسایی که برا شروع کاراشون منتظرِ شنبه یا اول ماه قمری، یا اول ماه شمسی، یا اول سال یا اول هفته بوده😂 این شنبه ای که داره میاد تمام این ویژگی‌ها رو با هم داره🤦‍♂ یعنی: هم شنبه است هم اول هفته هم اول ماه قمری هم اول ماه شمسی هم اول سال ۱۴۰۵ ببینم دیگه چه بهونه ای پیدا میکنید برای شروع نکردن...

بیست و سه سال پیش در ماه مارس و در چنین روزهایی «راشل کوری» (Rachel Corrie) خبرنگار و فعال صلح‌طلب آمریکایی ، در نوار غزه هنگامی که در مقابل یک بولدوزر ارتش اسرائیل دراز کشیده بود تا مانع تخریب زمین ها و خانه های فلسطینیان شود به عمد زیر گرفته شد و به شهادت رسید. #ourvision

بچه ها فیلمش هم کامل روندی که زیرش توضیح میده رو عکس گذاشته و میتونید دقیق بفهمید چی شده اگه روحیه ی حساسی ندارید دیدنش پیشنهاد میشه

خوب است بدانید صهیونیست ها هر ساله در ۱۶ مارس بخاطر قتل راشل کوری جشن پنکیک می گیرند و با پختن کیکی که تصویر این شهید عزیز بر روی آن است می گویند که سر او را در اثر فشار زیر لاستیک بولدزر مانند کیک ؛ لِه کردیم! #ourvision

بی شرف که شاخ و دم نداره

به دلیل استقبال زیاد مسلمانان در توکیو، نماز عید فطر ۵ مرتبه خوانده شد! #ourvision

کی فکرشو میکرد این آخرین باره؟ تصویری از آخرین نماز عید فطر به امامت رهبر شهید انقلاب در سال ۱۴۰۴ #ourvision

کار زیبای دو دختر مشهدی در شب عید❤️ #ourvision

فقط کیفش🤌

راشل کوری یه دختر آمریکایی بود که قید یه زندگی راحت رو زد، از شهر المپیا تو ایالت واشنگتن دل کند و با چندتا از دوستای همفکرش راه افتاد رفت یکی از خطرناک‌ترین ، تنهاترین و مظلوم ترین جاهای دنیا؛ رفح، بخشی از غزه! رفته بود اونجا که جلوی خراب کردن خونه‌های فلسطینی‌ها توسط سربازای اسرائیلی رو بگیره، اما تو همین راه جونش رو از دست داد. راشل فقط ۲۳ سالش بود. یکشنبه ۱۶ مارس ۲۰۰۳، راشل با ۸ نفر از دوستاش (۵ تا آمریکایی و ۳ تا انگلیسی) تو محله «السلام» رفح، سعی داشتن جلوی یه بولدوزر نظامی رو بگیرن که می‌خواست خونه یه فلسطینی رو خراب کنه. راشل میره جلوی بولدوزر وایمیسته، با رانندش حرف می‌زنه و میگه نگه داره. یه لباس نارنجی تنش بود که از دورم راحت دیده می‌شد و با بلندگو اعتراض می‌کرد. دوستاشم یه کم عقب‌تر وایستاده بودن و داد می‌زدن که متوقف کنه. ولی بولدوزر اصلاً اهمیت نمی‌ده و همین‌طور میاد جلو. راشل میره روی یه تپه خاک، اما اون ماشین سنگین ول‌کن نیست… بولدوزر ۶۰ تنی از روش رد میشه و زیر خاک دفنش می‌کنه. بولدوزر یه کم جلوتر می‌ایسته، تیغش رو کامل میاره پایین و بعدش دنده عقب می‌گیره، انگار که می‌خواست مطمئن شه کارو تموم کرده! بعد از این اتفاق وحشتناک، نیروهای اشغالگر هیچ کمکی بهش نمی‌کنن. چند دقیقه بعد یه آمبولانس فلسطینی می‌رسه و راشلِ نیمه‌جون رو می‌بره سمت بیمارستان رفح، اما قبل از اینکه برسه، جونش رو از دست می‌ده. با اینکه این اتفاق خیلی تلخ بود، خبرش فقط یکی دو روز تو بعضی رسانه‌ها اونم کم‌رنگ پخش شد. نه پیگیری جدی‌ای شد، نه درباره مراسم یادبودش که حتی با دخالت تانک‌های اسرائیلی به هم خورد، نه درباره اذیت‌کردن آمبولانس یا حتی اجازه ندادن به پدر و مادرش که برن فلسطین—هیچ واکنش خاصی از سمت اونایی که خودشونو مدافع حقوق بشر می‌دونستن، دیده نشد. امروز سپاه چنتا پهباد رو برای گرفتن انتقام خون یک شهروندِ دختر آمریکایی به سمتِ اسرائیل شلیک کرد! ما ایرانی ها نه تنها انتقام خون ایرانی هارو میگیریم، بلکه منتقمِ خونِ هر مظلوم و آزاده ای در جهان هستیم! روح راشل عزیز شاد و یادش گرامی! دست و بازوی بچه های سپاه رو هم میبوسیم ... https://eitaa.com/radio_mohamadali #ourvision