خدا جبران میکنه؛ اون روزایی که، اصلا صبر کردن آسون نبود، اما تو صبر کردی!

من زیادی حساسم... زود می‌رنجم،زود دلخور میشم،زود دلم میشکنه. هر حرف،هر نگاه،هر سکوتی.. تو ذهن من هزار معنی پیدا میکنه. اونقدر از زوایای مختلف بهش فکر میکنم که آخرش خودم،خودم رو خسته میکنم. چیزهایی رو میبینم که شاید هیچ‌کس حتی متوجهشون نشه. همین ریزبینی،هم نعمت زندگیِ منه هم بزرگترین عذابش. زود عصبی میشم، اما هیچ‌وقت کینه‌ای توی دلم نمیمونه. انگار دلم بلد نیست کینه نگه داره. کینه‌ به دل گرفتن،هیچ‌وقت زبانِ قلبِ من نبود. بعضیا اسمشو میزارن لوس بودن، بعضی‌ها میگن زیادی احساساتی‌ام... اما هیچ‌کس نمی‌دونه زندگی کردن با ذهنی که لحظه‌ای خاموش نمیشه و قلبی که از هر چیز کوچیکی زخم برمیداره،چقدر سخته. زندگی برای من،مثل راه رفتن روی لبه‌ی تیغه. نه اونقدر بی‌احساسم که چیزی نفهمم، نه اونقدر قوی که هیچ زخمی درد نداشته‌باشه.

ولی چه دردی داره ؛ وسط بغض یهویی بخندی💔🙂 ):

گرما نیست که ، نسخه آزمایشی جهنمه.

هوا هوای خوابیدن جلو کولر گازیه.

اسلحه لازم نیس؛ حرفاتون کافیه🙃💔

پرسید:زندگی یعنی چه؟ گفتم:زنده بودن در یک بلاتکلیفی بی پایان️

زٻبآٺࢪین چشم هآ،بٻشٺرین اشڪ هآ ࢪو ࢪیخٺن🖤:) ️️

شاید در جهانِ دیگری بہ جایِ زنده ماندن زندگی کردیم .️

همیشه یه قسمتی از قلبم بابت چیزایی که حقم نبود ولی تجربشون کردم، درد می‌کنه.️