راجع‌به یه‌ سری چیزا، فقط باید به سقف خیره شد.

نمی‌دونم چه غمی عجیبی تو صدای استاد اسحاقیه .. هر بار که آهنگ «اخ جانان نازنین از عش..ق مردم» رو گوش میدم ، بیشتر از بار قبلی اشکم در میاد:)))

تماشای پروسه غریبه شدن آدم ها هم جالبه.