eitaa logo
النَّــحیط | فاطمه کاشانی
764 دنبال‌کننده
148 عکس
4 ویدیو
1 فایل
" النَّـحیط " همان بغضِ فروخورده ایست، که اجازه‌اش ندادی اشک شود. • از همه چیز نوشتم؛ چون ذهن و دست‌هایَم کلمه را زودتر حس کردند.
مشاهده در ایتا
دانلود
ببین، نمی‌تونی باور کنی چقدر کتابِ خوبیه! تو متروام و منو با خودش برده به روزایی که نورِ آفتاب و گردِ خاکش به صورتم نخورده. این عکس اینجا باشه تا بعد بیام و ازش حرف بزنم. ° ° @naahiit
• کو آنچنان کسی که نرنجـد زِ حرفِ راست؟
وقتایی که باهم حرف زدیم و چایی خوردیم، چندتا فرشته برامون کارِ خوب نوشتن؟! ° ° @naahiit
نمیتونی بفهمی انگشت کوچیکه‌ی دستت چقدر به‌ درد بخوره، تا وقتی انگشت کوچیکه‌ی دستت زخم نشه یا از کار نیفته! ° ° @naahiit
النَّــحیط | فاطمه کاشانی
• آره من اونقدر فکرای تو سرم بلنده که نذاره بخوابم.
فکر‌ها سکوت ساختند و سکوت در کلمات و راه رفتن‌های طولانی، سرریز شد. در چایِ عصر ریخت و اضافه‌اش پس داده شد به شب.. ° ° @naahiit
• صدا کن مرا؛ صدایِ تو خوب است..
میگن: برات مهم نباشه، کارِت پیش خدا گم نشه! دست می‌ذارم رو دستت و قایمکی درِ گوشِت میگم: گمش نمی‌کنی دیگه؟ امروز که خودمو خوردمو تموم شدمو پیدام نشد، فردا میای بگی ایناهاش؟ میگی دستِ منه؟ لایِ پروندته؟ حواسم بهش بود؟ دیدم اینکارو کردی! دیدم کسی ندید! دیدم غصه‌ت شد؟! ° ° @naahiit
تو همه‌ی این بیست و چندسال، این جمعه غمِ غروبش برام خیلی سنگین بود.. ° ° @naahiit
طاقِ کسرا شکاف برداشت و‌ چهارده کنگره‌ از آن شکست و‌ فروریخت. آتشِ آتشکده‌ی‌ فارس خاموش شد. دریاچه‌ی شهرِ ساوه خشک شد و بت‌‌های درونِ خانه‌ی کعبه شکسته شد؛ و این‌ها همه از برکت و رحمتِ این نوزاد بود .. _ این عبارات، بخشی از کتابی بود که تو روزای ده یازده سالگیم اغلبِ اوقات می‌خوندم. سه جلد بود. از تولد تا بعثت، از بعثت تا هجرت و از هجرت تا وفات پیامبر(ص)؛ دوسش داشتم خیلی، و خب هنوز که هنوزه یادمه! ° ° @naahiit
• تا آمدی انسان به انسان گل تعارف کرد؛ قبل از تو انسان حرفِ انسان را نمی‌فهمید..
النَّــحیط | فاطمه کاشانی
ببین، نمی‌تونی باور کنی چقدر کتابِ خوبیه! تو متروام و منو با خودش برده به روزایی که نورِ آفتاب و گرد
قرار بر این بود بیام و از این کتاب بگم؛ چه روزی بهتر از امروز برایِ از امیـن گفتن؟! از تمامِ سطوری که می‌خوندم فقط یه جمله تو ذهنم داشتم که: _الّٰلهُمَّ نَشکو إلیكَ فَقْدَ نبیِّـنا_ و کاش کسی بود و همون‌طور نزدیک، به محمدِ عزیز می رسوند که دوستش دارم! کتاب حزن‌آلود، لطیف و دلتنگ کننده‌ای بود. باهاش اشک ریختم، کتاب رو بستم و فقط فکر کردم. باهاش لبخند زدم، حسرت خوردم؛ و ناراحت شدم که چنین کتابی با این حجم از زیباییِ نگارشی و روایی تا این حد گمنام و ناشناخته‌ست. باید نشست و با همه‌ی آدم‌های شناخته و آشنای این زندگی یا ناآشنا و گذرای این زندگی، از دوست داشتنِ امین گفت! نویسنده‌ بقدری ماهرانه تموم مستندات تاریخی رو شرح داده که به دستِ فراموشی سپرده نمیشه و سیر منظمی از وقایع تاریخی رو پیش چشم خواننده ترتیب داده. قصه از حامیانِ عزیز و بلندمرتبه‌ی پیامبر روایت‌شده و هم‌پایِ رسول _علی(ع)_ که حضورش نه شاید تو سطر به سطر ماجرا بصورت علنی، که کاملا مشهوده و حس می‌شه! از عبدالمطلب گفته و مقامِ علی. از ابوطالب و جایگاهِ رفیع علی. از حمزه و دریایِ بیکران علی و از جعفر و چشم‌های علی! وقتی به اینجای نوشته‌م میرسم کسی کنارِ گوشم میگه: قسم به وعده‌ی شیرینِ مَـن یَمُت یَرَنــي که ایستاده بمیرم به احترامِ علــي.. ° ° @naahiit
النَّــحیط | فاطمه کاشانی
مرگ که به پیشانی‌ام رسید خودت را برسان. اگر خواستی حتی زودتر! ° ° @naahiit
_ مرگ هیچوقت خبرم نکرد. و من همه‌ی این یازده روزِ گذشته، با اشک‌هایی رو‌به‌رو بودم که مچاله‌ام کرد و کاری ازم ساخته نشد..