بدون اینکه برام مهم باشه دیگران بهم بگن چس/نال و یا قضاوتم کنن

بالاخره اینجا پناهگاهمه دیگه؟نه؟

‌ ‌ ‌‌این شماهایین که باید بگین ببخشید نه من

‌ ‌ ‌‌  همیشه دومی بودم همیشه سومی بودم همیشه چهارمی بودم ولی هیچوقت اولی نبودم💔

‌ ‌ ‌‌وضعیت هر شبم

کمک کمکم کنین

زیاد فکر نکنین (مث من نباشید)

همیشه از مهربون بودنم آسیب دیدم همیشه اونی که مهربونی و توجه میکرد بعدش بدی و نادیده گرفته می‌شد بودم مهربونی میکردم تعریف میکردم ولی آخرش میشدم آدم بده

و نهنگ سر اون قضیه که امروز اتفاق افتاد نیست

چیبگم خببب

درکت میکنم🙂

چرا کسی یبارم نیوفتاده دنبالم و اونی که باید همیشه بیوفته دنبال یکی من باشم؟ چرا اون نه؟ چرا یه غریبه نه؟ خدایا ازت گِله دارم همش تقصیر خودته که منو اینطوری آفریدی نمیتونم بد باشم نمیتونم بی محلی کنم... همش تقصیر خودته خدایا چرا کسیو نمیاری تو زندگیم که براش مهم باشم؟ چرا کسیو نمیاری تو زندگیم که تشویقم کنه؛ اهمیت بده؛اینگور نکنه و قضاوت نکنه؟ چرا کسیو نمیاری که براش مهم باشم و اولویتش باشم؟ چرا دیگران باید اولویت من باشن ولی من نباید اولویت کسی باشم؟ زندگیم شده بی معنی صدمو میزارم براش اون با گزاشتن 20 درصد احساساتش منت میزاره! از ته قلبم میخوام زودتر تموم شه این دوران کوفتی که نمیدونم اسمش چیه میخوام که خودم بشم اولویت خودم ولی قلبم نمیزاره...