دستمال می‌چرخوندم، گریه می‌کردم، گریه می‌کردیم؛ هشتاد ساله‌ها گریه می‌کردن، همگی پدر از دست دادیم. همگی پدر از دست دادیم.

قلبم همینقدر مچاله و لهیده‌ست

غلیان احساسات رو چه‌طور می‌شه به معرکه کاغذ و قلم کشوند؟ مقاله‌ی Bereavement and Its Effect on Heart Health A Review of the Literature می‌گه زمانیکه روح و ضمیر خودآگاه متوجّه از دست دادن آدم مهمی در زندگی می‌شه از تراکم و حجم قلب کم می‌شه. به گمان من با رفتن اون شخص بخشی از قلب هم همراهش می‌ره. قلب‌ها و سینه‌های ما تیکه پاره‌ست امّا از این چاک‌ها نور وارد می‌شه. چون ضمیر ناخودآگاه متوجه می‌شه. متوجه می‌شه که فاصله زمانی زیادی با تحقق هر آنچه که راجع به منجی برای ما گفتن نداریم. قلب‌های تیکه پاره‌ی ما امیدواره

شما بهشت‌آفرین بودی! می‌خواستید با دخترتان بروید زیارت امام خمینی(ره). صبح زود بیدار شده بودید تا موهای دردانه‌تان را ببافید. بافتنش را خوب بلد بودید اما یک‌دستی که نمی‌شد. آخر رفقای پاسدار آمده بودند کمک تا شما ظرافت‌های پدردختری‌تان را تکمیل کنید. می‌دانید آن‌زمان مردها اهل این کارها نبودند ولی شما بودید. کلا شما فرق داشتید. همیشه حواستان به ما دخترها بود. سیل ایرانشهر را به خاطر دارید؟ وقتی پیکر دختری را بر دستان پدر بلوچش دیدید چطور بلندبلند گریه کردید؟ خودتان گفتید: «من برای قضاوت میان یک زن و مرد مناسب نیستم چون حتماً از زن جانبداری می‌کنم، آنقدر که به کودکان و زنان حساسیت خاصی دارم.» راست می‌گفتید! تمام این سالها شما مدافع تمام‌عیار ما بودید. خیلی‌وقت‌ها یادمان انداختید که ما ریحانه‌ایم. به پدران و برادران و همسرانمان تذکر دادید که با ما مهربان باشند و محبتمان کنند. گفتید ما مدیر خانه‌ایم، شکل‌دهنده‌ی خانواده و جامعه‌ایم. شما اسممان را گذاشتید «بهشت‌آفرین». اما خودتان بهشت‌آفرین واقعی بودید! آنقدر که دخترانمان را تا خود بهشت بردید. حالا در جنت اعلی، شبیه آن جشن تکلیف رؤیایی نشسته‌اید و دخترهای مینابی دورتان حلقه زده‌اند. زهرا‌خانم چهارده‌ماهه را بغل گرفته‌ و دارید لبخند می‌زنید. همان دستی که موهای دردانه‌تان را بافته بود، حالا مشتاق است تا موهای او را هم با ظرافت ببافد؛ لطیف، زیبا و دخترانه. راستی! این‌بار موهایش را تنهایی می‌بافید آقا؟ 🔎رسانه «ریحانه» را دنبال کنید @khamenei_reyhaneh

امام شهید ما! تو به ما جرات مبارزه با دهخدای منطقه را دادی. امام ما؛ براستی که رژیم استکبار هیچ غلطی نمیتواند بکند

به گمانم مادرانمان به هنگام شیرخوارگی شیر گرگ را خوراک ما کرده‌اند. عجب جگری داریم.