نماز جمعه روز قدس سال ۱۳۶۷ است. آقای خامنه‌ای که عموم مردم او را به همین اسم خطاب میکنند در کسوت رئیس جمهور پشت تریبون حاضر میشود و خطبه‌هایی کوتاه بیان می‌کنند. در خطبه اول متناسب با فضای آخر ماه مبارک رمضان بحث توبه و استغفار را مطرح می‌کنند ولی با همان نگاه اجتماعی و درخور حال جامعه. در بخشی از این خطبه نکته مهمی را بیان میکنند که امروز و متناسب با موقعیت حساس فعلی بازخوانی آن اهمیت دارد. این برش از سخنرانی که در سه بخش تقسیم شده را در با همدیگر میخوانیم👇 @nashriyeahd

1⃣بخش اول: 🛑 و من میخواهم تذکر بدهم به شما برادران و خواهران عزیز و به همۀ ملت ایران و به خصوص به آن کسانی که در میان این ملت بزرگ، مسئولیت‌های اجتماعی کوچک و بزرگ دارند که توجه کنیم که نعمت و رحمت و عطوفت الهی بر این ملت - که حقیقتاً یک معجزه بزرگ تاریخی بود، که اتفاق افتاد - این در صورتی ادامه پیدا خواهد کرد که ما از خطاها و گناهان خودمان از خدای متعال پوزش بخواهیم و به آنها ادامه ندهیم «أَلَلَهُمَّ اغْفِرِ لي الذُّنوب التى تُغَيْرُ النَّعْمَ» اگر آن نعمتی که با گناه من و امثال من، تغيير پیدا می‌کند، نعمت عزت و عظمت و پیروزی و نصرت مسلمین باشد، این خیلی خسارت است. ⭕️ بعضی از گناهان در بعضی از موقعیت‌ها تأثیرات زیان بارتری دارند. ▫️غیبت، همیشه بد است؛ اما در آن زمانی که جامعه احتیاج به محبت و رأفت و همدلی و وحدت و همگامی دارد، غیبت گناه بزرگتری است؛ چون دل‌ها را از هم دور می‌کند. ▪️ تهمت گناه بزرگی است، اما آن روزی که جامعه احتیاج دارد که نسبت به ارزش‌های متبلور و مجسم در چهره افراد جامعه دل ببندد و از آنها ترویج بکند و تلاش کند برای اینکه گناه در جامعه ریشه کن بشود، تهمت که به‌رخ‌کشاننده ارزش‌های منفی و صفات منفی و مردود از نظر اسلام است، گناه بزرگتری است؛ گناه مضاعف است. @nashriyeahd

2⃣بخش دوم: ▫️دروغگویی همیشه گناه بزرگی است، اما آن روزی که جامعه احتیاج دارد به اینکه لُبّ حقیقت را درک کند و آگاهی مردم برای سرنوشت این مردم اهمیت تعیین کننده و سازنده‌ای دارد، دروغ که گناهی به معنای تغییر دهنده حقیقت است و شاید یکی از بزرگترین گناهان است، به همین جهت گناه مضاعف و بزرگ‌تری است. ▪️کم کاری، بدکاری در یک جامعه همیشه بد است، اما آن وقتی که مردم به خدمات آحاد جامعه احتیاج دارند، به خدمات کاسب، به خدمات کارگر، به خدمات روحانی، به خدمات نظامی، به خدمات علمی اساتید و دانشجویان، به خدمات روستاییان، همه به خدمات یکدیگر احتیاج دارند و جامعه باید سر تا پا کار و تلاش باشد تا بتواند خودش را از این پیچ مهم عبور بدهد، آنجا بیکاری و کم کاری و کسالت از کار و در رفتن از زیر کار گناه بزرگ‌تری است؛ گناه مضاعفی است. ▫️ظلم کردن به افراد، حق مالی آن‌ها را، حق عِرضی آن‌ها را، حق اجتماعی آن‌ها را ندیده گرفتن و باطل کردن، همیشه گناه است، اما آن وقتی که جامعه اسلامی عَلَم عدل قرآنی را بر سر دست گرفته و می‌خواهد به دنیا الگو بدهد از آنچه که در قرآن و در اسلام هست، اگر آن روز ظلم انجام بگیرد، چه در حیطه قضاوت و دادگستری‌ها چه در حیطه اداری، چه در روابط معمولی افراد جامعه باهم -دو تا همسایه، دو تا همکار، دو تا رفیق به هم ظلم کنند به هم بد بگویند حق یکدیگر را ضایع کنند- این همیشه بد است؛ اما آن وقتی که ما می‌خواهیم با جامعه خودمان نمونه عدل علی را نشان بدهیم، این گناه بزرگ‌تری است؛ این ظلم مضاعفی است. @nashriyeahd

3⃣بخش سوم: ❌جایز نیست که مطلقاً جامعه اغماض کند از چنین گناهانی. حالا کی می‌تواند بگوید که ماها مبرّای از این گناه‌ها هستیم؟ کی می‌تواند بگوید که ما آلوده به دروغ و غیبت و تهمت و کم کاری و زورگویی و ظلم و تجاوز به حقوق نیستیم؟ ⚠️البته من که یک مسئولم در مملکت و طبق قانون اساسی یک مسئولیت مهمی بر دوش من است اگر مرتکب این کارهایی که گفتم شدم، سنگینی او، ضرر او، گناه او بیشتر است به مراتب از یک آدم معمولی. اگر من مرتکب یک چنین تخلفاتی بشوم، روسیاه‌تر از شما هستم؛ اما همه مردم همین جوراند، کارشان امروز و گناهشان امروز تأثیرات خطرناک‌تری دارد نسبت به آن وضعی که جامعه اسلامی‌ای نباشد؛ این وحدت لازم نباشد؛ این الگوگیری برای اسلام نباشد. @nashriyeahd

بسم الله الرحمن الرحیم با عرض سلام خدمت همه شما همراهان ارجمند کانال و نشریه عهد. امیدواریم که حال شما خوب باشه و در صحت و سلامت کامل باشید.

ما هرجا میخواهیم خودمون رو معرفی کنیم خیلی توضیحات نمی‌دهیم فقط میگیم:«ما عهد هستیم». و معمولاً همین معرفی هم جواب میده و نیاز به توضیحات بیشتر نیست. چرا؟ چون سالهای سال است که در فضای حوزه علمیه مشغول تولید و انتشار نشریه هستیم؛ حدود ۲۰ سال. در این ۲۰ سال تقریباً همه یکبار نشریات ما را خوانده‌اند یا حداقل دیده‌اند و با ما آشنایی ولو اجمالی دارند. ما در طول این ۲۰ سال هیچگاه نخواستیم نشریه‌ای زرد باشیم و دست به بازی‌های ژورنالیستی بزنیم و جنجال درست کنیم؛ برعکس ما خودمان را نشریه‌ای اصیل میدانیم که از دل حوزه علمیه قم بیرون آمده و عهد بسته که بر سنت اصیل حوزوی و آرمان های امام خمینی، رهبر شهید و رهبر معظم انقلاب سید مجتبی حسینی خامنه‌ای بمانیم. با توجه به آرمان‌ها، ارزش‌ها و خط‌مشی‌هایی که داریم همیشه نشریات را با وسواس زیاد تولید کردیم و با توجه این مسائل همیشه تولید هر شماره زمان زیادی می‌طلبد. اما الان با توجه به سرعت اتفاقات و لزوم تولید محتوا همگان با مسائل گوناگون ایجاب کرده است که ما یک ویرایشی به نشریه خودمون بزنیم.

این ویرایش چیست؟ احساس کردیم که لازمه یک «بچه نشریه» به اسم «عهد پلاس» یا «مثبتِ عهد» داشته باشیم با چند ویژگی: ۱_سبک بودن: یعنی تعداد صفحات و تعداد کلمات کم که هم تولیدش برای ما راحت تر و سریع تر باشد هم مطالعه‌اش برای شما. ۲_ پرداختن به موضوعات روز: اعم از مسائل سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و... . ۳_نقطه زن بودن: سعی میکنیم در این نشریات «عهد پلاس» یک موضوع مهم و محوری رو بگذاریم وسط و فقط در مورد آن صحبت کنیم تا مخاطب دقیق بداند در مورد چه صحبت می‌کنیم و چه می‌گوییم نکته: مهمترین مزیت این عهد پلاس کم حجم بودنش است چون امروزه متاسفانه خیلی‌ها حوصله خواندن متن های تحلیلی هزار کلمه‌ای را ندارند سعی کردیم در چهارصد_پانصد کلمه نکات مهم را عرض کنیم

فقط یادتون باشه انتقادات و پیشنهادات خودتون رو برامون بفرمایید. این نشریه را کمکمون منتشر کنید ممنون میشیم اولین شماره از نشریه «عهد پلاس» یا همون «مثبت عهد» تقدیم شما👇

#ویژه_نامه_عهد_پلاس_1 #ویژه_نامه_عهد_پلاس #عهد_پلاس #مثبت_عهد ــــــــــــــــــــــــ 🗞 نسخه مجازی 💬 موضوع «مذاکرات» ــــــــــــــــــــــــ 🔻 این، تعیین تکلیف کردن برای آقا سید مجتبی است. ✍️ حجت الاسلام مهدیان. 🔻آتش بس تحمیلی بر رهبر. ✍️حجت الاسلام کاظم زاده. 🔻گیر کردن سوزن ها روی مذاکره. ✍️محسن مهدیان 🔻شرح اولین پیام نوروزی رهبر انقلاب. ✍️حجت الاسلام عقیل رضا نسب. 🔻وظیفه امروز ما ✍️حجت الاسلام و المسلمین پناهیان ـــــــــــــــــــ @nashriyeahd

🔴نشریه «محجوبه» مجله‌ای فرهنگی، اجتماعی است که به زبان انگلیسی و مخصوص خارج از کشور تهیه و تولید می‌شده است. این نشریه در سال ۱۳۷۲ مصاحبه‌ای از همسر مکرم رهبر شهیدمان اخذ میکنند و در همان سال چاپ و منتشر میشود. 🟢نشریه عهد در شماره ۲۷، ترجمه فارسی این مصاحبه را چاپ و منتشر کرده است. 🔵بخشی از این مصاحبه تقدیم شما میشود. برای مطالعه مشروح این مصاحبه به نشریه عهد مراجعه بفرمایید. @nashriyeahd

🔴لطفا کمی در مورد زندگیتان طی دوران قیام اسلامی علیه شاه صحبت بفرمایید: 🟢 آن زمان دوران مشقت باری بود و امتحان الهی بود و من خودم را برای تمام مشکلات ممکن آماده کرده بودم و هرگز درباره هیچ چیز لب به شکوه نگشودم. یادم می‌آید که طی اولین ماه‌های بعد از ازدواجمان یک روز همسرم از من پرسید: اگر من دستگیر شوم تو چه احساسی خواهی داشت؟این سوال غیر منتظره‌ای بود و من ابتدا خیلی ناراحت و آزرده خاطر شدم اما ایشان آنقدر درباره درگیری خطرات و مشکلاتش و وظیفه همه افراد در این رابطه صحبت فرمودند که کاملا مرا قانع کردند. ایشان این مطلب را درست همان روزی که امام خمینی (ره) دوباره بازداشت شدند و ایشان را از قم به تهران آورده و سپس به ترکیه تبعید کردند مطرح نمود. در آن روز آقای خامنه ای و دیگران در مشهد برای نشان دادن مخالفتشان با این امر آماده شده بودند و در همین زمان بود که از من در برخورد با مساله دستگیریشان سوال کردند از همان روز من خودم را از لحاظ فکری آماده رویارویی با خطراتی که در راه مبارزات همسرم پیش خواهد آمد، نمودم. بنابراین هر وقت ایشان زندانی یا تبعید می‌شدند یا هنگامی که مجبور بودند پنهانی و مخفی فعالیت نمایند تمامی مشکلات را با راحتی تحمل می کردم. بعدها که ما فرزندان بیشتری داشتیم و زندگی گاهی اوقات مشکل‌تر می‌شد که البته خداوند همیشه ما را یاری می‌نمود و هرگز ناامید نشدم. @nashriyeahd

🔴شما چگونه همسرتان را در مبارزاتشان یاری نمودید؟ 🟢فکر میکنم بزرگترین نقش من حفظ جو آرامش خانه بود. طوری که ایشان بتوانند با خیال راحت به کارشان ادامه دهند. من سعی داشتم تا ایشان را از نگرانی در مورد خود و فرزندانم دور نگهدارم. گاهی اوقات که برای ملاقات ایشان به زندان می رفتم از مشکلاتی که داشتیم چیزی به ایشان نمی گفتم و در پاسخ به سوالاتشان درباره وضعیت خودم و فرزندان صرفا خبرهای خوب می دادم. برای مثال طی ملاقات‌هایی که با ایشان در زندان داشتم یا در نامه‌هایی که در دوران تبعید برای ایشان می‌نوشتم هرگز چیزی در مورد بیماری فرزندان نمی‌گفتم و نمی‌نوشتم. البته من نیز در زمینه‌های مختلف نظیر پخش اعلامیه‌ها، حمل پیام‌ها، اختفای اسناد و نظیر آن فعالیت داشتم ولی فکر می‌کنم اصلا قابل ذکر نیستند. در آخرین ماه‌های مبارزه در رابطه با پیام‌های تلفنی امام خمینی (ره) از پاریس کار می‌کرد من آن‌ها را برای تکثیر و توزیع به مراکزی در مشهد و دیگر شهرها ارسال می‌نمودم و اخبار را از مشهد و دیگر شهرهای خراسان جمع آوری نموده و به پاریس مخابره می‌کردم، اما فکر می‌کنم مهمترین کار زنان مبارز و آزاده آن زمان پشتیبانی معنوی همدردی و راز داری و تحمل مشقات بود. @nashriyeahd